Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/7280 K.2015/10980

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı M.. A.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Asıl dava ve birleşen dava işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine, birleşen dava hakkında tahliye gerçekleşmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm asıl davanın davalısı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının murislerinden sözlü sözleşme ile kiraladığı taşınmazda 2009 yılından beri kiracı olduğu, söz konusu yer ile bitişiğindeki yine kendilerine ait yerin birleştirilerek davacılardan O.

A. tarafından bilgisayar şirketi olarak kurulacak şirketin merkezi olarak kullanılacağını ve bilgisayar satış ve servis işi yapılacağını, O..’ın bilgisayar mühendisi olup şuan işsiz olduğunu, gönderilen ihtarnameye rağmen tahliyenin gerçekleşmediğini belirterek işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir.

Davalı, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, Mahkemece işyeri ihtiyacının samimi olduğu, birleşen dosya davalısının kiracı olduğu taşınmazı tahliye etmiş ise de; asıl dosya davalısının kiracı bulunduğu taşınmazın daha büyük olduğu ve davacının ihtiyacını karşılar nitelikte bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilgisayar ve spot beyaz eşya satışı yapılan 107m2 alanlı kiralananın yapılmak istenen işe tek başına uygun olduğu, yine birleşen davaya konu edilen eczane olarak kullanılmakta olan bitişik 69m2 alanlı taşınmazın yapılmak istenen işe tek başına uygun olduğu belirtilmiştir. Yargılama devam ederken eczane olarak kullanılan bu yer tahliye edilmiş olup ihtiyacı karşılar niteliktedir. Bu durumda ihtiyacı karşılayan ve boş olan başka bir taşınmazın bulunması karşısında davacının ihtiyacının gerçek ve zorunlu olduğundan bahsedilemez. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken tahliyeye karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.