Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/7702 K.2016/3348

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak (kurum zararı nedeniyle) davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava,kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;Çankaya ilçesi ... Mahallesi .... ada 1 parsel sayılı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı'na tahsisli taşınmaz üzerinde bulunan Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü hizmet binasının 9. katındaki çay ocağı yerinin 19.03.2007- 18.03.2012 tarihleri arasında davalıya kiraya verildiğini, davalının ödemesi gereken 3.781,5 TL kira bedeli, 13,00 TL ek kesin teminat, 268,00 TL ecrimisil bedelini,

4.400,14 TL elektrik ve su bedelinin ödemediğini belirterek toplam 8.462,64 TL alacağa vade tarihlerinden itibaren 6183 Sayılı Kanunda belirtilen oranda uygulanacak gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, elektrik ve su tüketim bedellerinin de kira sözleşmesi ile kararlaştırılan miktarın içinde olduğunu, tüketim bedellerinin gerçeği yansıtmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 8.137,71 TL alacağın 09/10/2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar vermiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince. Taraflar arasında akdedilen 19/03/2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu çay ocağının davalıya kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kiracının imzasını içeren işletme hakkı şartnamesinin 11/2. maddesinde işletilen yerde kullanılacak elektrik, su sayaçlarının teknik bakımdan genel tesisattan ayrılmasının mümkün olmaması ve bu giderlerin İdarece karşılanması halinde, dönem sonunda mahsuplaşma yapılması kaydıyla hesaplanacak elketrik, su giderlerinden kira dönemine isabet eden miktarın kira bedelleri ile ödeneceği düzenlenmiştir.

07/10/2008 tarihinde kadar elektrik genel sayaçtan ayrılmayarak kullanılmış, 08/10/2008 tarihinden itibaren ise süzme sayaç uygulamasına geçilmiştir. Su sayacı ise 23/02/2009 tarihinde kullanılmaya başlanmıştır. Davacı 03/03/2009 tarihli ihtarname ile 19/03/2007 ila 16/02/2009 tarihleri arasında sarf edilen elektrik bedellerini, 13/05/2009 tarihli

./..

ihtarname ile 19/03/2007 ila 13/03/2009 tarihleri arasında sarf edilen subedelinin, 24/01/2011 tarihli ihtarname ile 11/01/2011 tarihli yazıda belirtilen elektrik ve su bedelinin, 02/01/2012 tarihli ihtarname ile 14/12/2011 tarihli elektirik ve su bedellerinin tahsilini istemiştir.

Davalı tarafından 22/04/2009 tarihli dilekçe ile çay ocağında damacana su kullanıldığı bu nedenle su tüketim bedelinin yüksek olduğu, 04/06/2009 tarihli dilkeçe ile de 23/02/2009-13/03/2009 tarihleri arasında 7 m3 değil 1,5 m3 su kullandığı belirtilerek itiraz edilmiştir. Mahkemece hukukçu bilirkişiden alınan raporla talep edilebilecek elektrik ve su bedelleri saptanmıştır.

Davalı kiracı, gerek dava tarihinden önce gerekse yargılama aşamasında elektirik ve su tüketimlerinin gerçeği yansıtmadığını savunmuş mahkece bu hususta bir araştırma yapılmadan karar verilmiştir.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle davalıca sarf edilen elektrik ve su tüketim miktarları ile talep edilebilecek elektrik ve su bedelleri tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde elektrik ve su tüketim bedellerine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.