KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/7862 E., 2015/10884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/03/2015
- Numarası
- 2014/302-2015/108
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, İ.İ.K.'nun 269/a maddesi gereğince temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Türk Borçlar Kanunu'nun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiraya verenler tarafından açılması gerekir. Kiraya verenler birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur.
Kiraya veren durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden yeni malikin önceden kiracıya ihbar göndererek kira paralarının kendisine ödenmesini istemesi bu ihbarın sonuçsuz kalması halinde yasal içerikli ihtarname tebliğ ettirmek suretiyle dava açması gerekir. Kiralanan paylı mülkiyete konu ise pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanması, elbirliği halinde mülkiyete konu teşkil ediyorsa tüm ortakların davaya katılmaları gerekir.
Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Dava konusu taşınmaza ait olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmayan tapu kaydının incelenmesinde taşınmazın ½ payının R.K. adına kayıtlı iken 27.06.2013 tarihli satış ile davacılara satıldığı ve taşınmazın 1/4'er pay olarak adlarına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Diğer ½ pay ise dava dışı H.
Ç. adına kayıtlı bulunmaktadır.Takibin ve davanın açılmasında paydaş çoğunluğu sağlanmışsa da pay çoğunluğu sağlanamadığından Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/7862, K. 2015/10884, 9 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama