Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/8040 K.2015/11020

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun itirazının 6.600 TL asıl alacak yönünden kaldırılmasına fazlaya ilişkin istemin reddine kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili ve davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere,temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı borçlunun tüm ve davacı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Takibe ve davaya dayanak yapılan 01.05.2013 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 2.500 TL olduğu ve ayın ilk beş gününde peşin olarak ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 19. maddesinde bir aylık kira bedelinin zamanında ödenmemesi durumunda ayrıca tüm kira bedellerinin muaccel olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Davacı 01.10.2014 tarihli icra takibinde 2014 yılının Temmuz ayına ait eksik ödenen 1.600-TL kira alacağı, 2014 yılı Ağustos ve Eylül ayları ile dayanak kira sözleşmesinin 19. maddesinde yazılı olan muacceliyet koşulu uyarınca, muacccel hale geldiğini iddia ettiği 2014 yılının Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2015 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan ayları arası kira paraları toplamı 38,500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borcu olmadığını belirterek borca itiraz etmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346.maddesinde "kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemez. Özellikle, kira bedelinin zamanında ödenmemesi hâlinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.’’ hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un “Geçmişe Etkili Olma” başlıklı 2.maddesinde Türk Borçlar Kanunu'nun kamu düzenine ve genel ahlâka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı , “Görülmekte Olan Davalara İlişkin Uygulama” başlıklı 7. maddesinde de Türk Borçlar Kanunu'nun; kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesinin, görülmekte olan davalarda da uygulanacağı öngörülmüştür.

Türk Borçlar Kanunu'nun “Kiracı Aleyhine Düzenleme Yasağı” başlıklı 346.maddesinin kamu düzenine ilişkin bir hüküm olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Ancak 04.07.2012 tarihli 6353 Sayılı Kanun'un 53. maddesi ile değiştirilen 31.3.2012 tarihli 6217 Sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre ”Kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında, 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 342, 343, 344, 346 ve 354 üncü maddeleri 1/7/2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanmaz.

Bu halde, kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümleri tatbik olunur. Kira sözleşmelerinde hüküm olmayan hallerde mülga Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır.” hükmüne göre kiracısı tacir ve tüzel kişi olan işyerlerinde Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesi uygulanmayacaktır.

Somut olayda, 01.05.2013 başlangıç ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraya verilen yerin dershane olarak işletildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı gibi kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir sayılan kişiler olması halinde kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı T.B.K.nın 346. maddesi 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile ertelendiğinden kiracı şayet tacir ise T.B.K.nın 346 maddesi uygulanamayacağından davalının T.T.K. kapsamında tacir olup olmadığı hususu üzerinde durularak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.