Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/8245 K.2015/8075

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davaya konu kiralanan bağımsız bölümlerin de içinde bulunduğu ana taşınmazın 6.6.2013 tarihinde müvekkili şirket tarafından satın alındığını,davalı ile eski malik Havva Ö.. A.. arasında 1.1.2013 tarihli kira sözleşmesi gereğince, davalının ödemekle yükümlü olduğu aylık kira bedeli stopaj dahil 3.490,45 TL iken bundan böyle 3.490,45 TL +KDV ödemesi gerektiğini ancak davalının Ağustos ayı kira bedeli olarak sadece 1.141,06 TL ödeme yaptığını ,

bakiye 3.096,02 TL bedelin 30 gün içerisinde ödenmesi yönünde düzenlenen temerrüt ihtarnamesinin davalıya usule uygun şekilde tebliğ edilmiş olmasına rağmen davalının bu güne kadar ödeme yapmadığını belirterek temerrüt nedeniyle davalının tahliyesine ve 3.096.02 TL kira bedeli ,118 TL yönetim gideri ,220.98 TL ihtarname bedeli ile 53.71 TL işlemiş faizin tahsiline karar verilmesini talep etmiş ,118 TL yönetim giderine ilişkin talebinden yargılama sırasında feragat etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde ,müvekkilinin ödenmemiş kira borcu ve yönetim gideri bulunmadığını,

davacı tarafın aylık kira bedelinin 3.490.75 TL olduğu iddiasının mesnetsiz olduğunu ,eski malikle bu şekilde yapılmış bir sözleşme bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, 2.978,62 TL kira alacağı ,53.71 TL işlemiş faiz ve 220,98 TL ihtarname gideri alacağının davalıdan tahsili ile davalının tahliyesine karar verilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince ; 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 14.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2.3.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1.890.-TL’nin altında bulunduğundan hükmün davacı yönünden kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davaya dayanak ve hükme esas alınan 1.1.2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile ek sözleşmede net kiranın 2.793 TL olduğu ve stopajın kiracıya ait olacağı bildirilmiştir.Kiralanan, kiraya veren gerçek kişi tarafından kurumlar vergisine tabi davacı şirkete satılmış olmakla bu defa davalı kiracı KDV ile sorumlu olup net kira + KDV ödemekle yükümlüdür.Alacağın bu esasa göre hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.