KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/8303 E., 2016/2550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Alacak
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira sözleşmesinin tek taraflı feshedilmesi nedeni ile sözleşmenin aynen ifası, olmadığı takdirde tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, kira sözleşmesinin aynen ifasına yönelik talebin reddine, tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 40.220 TL alacağın akdin fesih tarihi olan 24.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
6100 sayılı HMK 326. maddesinde(1086 HUMK 417) "(1) Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. (2) Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.
(3) Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir." şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Mahkemece yargılama giderleri hesaplanarak yukarıda açıklanan esaslara göre hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde tüm mahkeme masraflarının davalıdan alınması doğru değildir.
Ayrıca bozmadan sonra yapılan yargılama giderlerinin de haklılık oranına göre taraflara paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi doğru değildir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/8303, K. 2016/2550, 30 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama