Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/832 K.2015/2029

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 269

TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 315

"İçtihat Metni"Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı davasına dair karar, davalı M.. I.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı kira alacağının tahsili için tahliye talepli başlattığı icra takiplerine davalı borçlunun itirazı üzerine icra mahkemesine baş vurarak asıl dava ve birleşen davada itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı M.. I.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delilere hükmün dayandığı gerekçelere temerrüt olgusunun gerçekleştiğine göre birleşen davanın tüm, asıl dava yönünden alacağa ilişkin davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalı vekilinin asıl davada tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı alacaklı kira sözleşmesinden kaynaklanan kira alacağı ve aidat bedellerinin tahsili için 28.5.2014 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı Ankara 23 icra Müdürlüğünün 2014/10177E.sayılı takip dosyasında ödeme emri davalıya 29.5.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bu ödeme emri ile borçluya 30 günlük süre verildiği anlaşılmıştır.İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile TBK’nun 315.maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı tarafından icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunamaz.Alacaklı vekili tarafından 30 günlük ödeme süresi dolmadan 13.6.2014 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur.Bu nedenle asıl dava dosyasında tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru olmadığından kararın tahliye yönünden bozulması gerekmiştir.