KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/8557 E., 2015/11308 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 18/06/2015
- Numarası
- 2015/253-2015/647
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davalının itirazının kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından icra inkar tazminatına yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Davacı davalı hakkında 15.07.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2009 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ve 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ayları kira alacağı olarak toplam 46.131,91 TL’sının işlemiş faizi ile birlikte tahsili için icra takibi başlatılmış, icra takibine itiraz edilmesi üzerine açılan işbu davada mahkemece, davanın kabulü ile takibin asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı üzerinden devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.
Ancak davacı dava dilekçesinde davanın kabulü ile birlikte davalının % 40'dan az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.
İcra takibi 15.07.2010 tarihinde başlatılmış olup, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 38.maddesi ile eklenen 2004 sayılı İcra İflas Kanununun geçici 10.maddesinde; "bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği" düzenlemesine göre davacı lehine %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatı takdir edilmesi gerekirken %20 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/8557, K. 2015/11308, 21 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama