KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/8822 E., 2016/4352 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Kira bedelinin tesbiti
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu taşınmazın kira bedelinin 01.08.2012 tarihinden itibaren aylık 2.443 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9. maddesinde, kira tespiti davalarında tespit olunan kira bedeli farkının bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamının, vekalet ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarların, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı düzenlemesine yer verilmiştir.
Davacılar dava dilekçesinde, en son net 2.259TL ödenen aylık kira bedelinin 01.08.2012 tarihinden itibaren aylık net 3500TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece 2.443,97TL aylık kira bedeline hükmedilmiştir. Bu durumda davalı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9. maddesi uyarınca talep edilen net 3.500TL kira bedelinin brüt tutarı ile hüküm altına alınan 2.443,97TL kira bedelinin brüt tutarı arasındaki farkın 12 ay tutarı üzerinden, tarife uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı yararına eksik vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/8822, K. 2016/4352, 2 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama