Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/8843 K.2016/3691

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde, mülkiyeti belediyeye ait olan bilet satış gişesinin 2886 sayılı yasa uyarınca yapılan ihale sonucunda davalıya 02.12.2005 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralandığını, 2009 ve 2010 yıllarına ait kira bedelinin ödenmediğini belirterek vade tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, sözleşmenin 02.12.2008 tarihinde sona erdiğini, yeni bir sözleşme yapılmadığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, Dairemizin 2014/11532 esas- 2014711790 karar sayılı ilamı gerekçe gösterilerek kira ilişkisinin sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle Belediyeye, 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdarelerine ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Kiralananın 2886 Sayılı Yasa hükümlerine göre kiraya verildiği ve kira sözleşmesinin 02.12.2005 başlangıç tarihli 3 yıl süreli olduğu, sözleşmenin 02.12.2008 tarihinde sona erdiği konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu nitelikteki taşınmazlara ilişkin kira sözleşmeleri kira süresinin bitimi ile yasal olarak sona erer. Sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle taraflar arasındaki kira ilişkisi sona erdiğinden davalı haksız işgalci durumundadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.12.2010 gün ve 2010 / 13-671-696 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Taraflar arasındaki 02.12.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 3 yıl süreli olduğu ve süre sonunun 02.12.2008 olduğu anlaşılmaktadır. Davacının talebi ise kira süresinin bitiminden sonraki 2009 ve 2010 yıllarına ait alacak istemidir. Yukarıdaki açıklamalara göre talep edilen 2009 ve 2010 yıllarına ait alacak istemi ecr-i misil alacağı olup 6100 sayılı HMK’ nun 2.maddesine göre davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesinindir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir. Mahkemece açıklanan gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm, bu nedenle bozulması gerekir.