Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/921 K.2015/11374

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma nedeniyle taşınmazda oluşan zararın tazmini ve erken tahliye nedeniyle 2 yıllık kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili son celse tüm talebinin kira alacağına ilişkin olduğunu beyan etmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, talebe bağlı kalınarak 12.000,00 TL kira alacağı bedelinin davalı şirketten tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, Davacı tarafın dava dilekçesindeki davalı kiracının özensiz kullanımından dolayı tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde. Davalı şirket ile davacı arasında 01.10.2010 tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, davalı kiracının davacıya ait binayı 5 yıl süre ile kiraladığını, davalı kiracının herhangi bir haklı sebep yokken davacıya .....

Birinci Noterliğinin 22679 yevmiye nolu ve 24 Haziran 2011 tarihli fesih ihtarnamesi gönderilerek kira akdinin tek taraflı olarak feshedildiğini, ihtarnamede iki aylık fesih süresinden bahsedildiğini, oysa davalı kiracının bizzat kendi el yazısı ile yazmış olduğu 01.10.2010 kira başlangıç tarihli sözleşmede iki aylık süreden bahsedilmediğini, davalının kötüniyetli olarak daha önce yapılıp iptal edilen kira kontratını ihtarnameye konu yaptığını, davalı kiracı ile toplamda 4 adet kontrat yapıldığını, kendi talebi ile üç kontratın iptal edildiğini, bunların yerine 4. kontratın bizzat davalı şirket yetkilisinin el yazısı ile düzenlendiğini,

bu kontratta tek taraflı fesih için iki aylık süre yazılmadığını, davalının, herhangi haklı bir nedeni yokken sözleşmeyi feshettiğini, tek taraflı sözleşmeyi feshettiğinden taraflarına tazminat ödemesi gerektiğini belirterek davalı kiracının tamamen haksız durumda olduğu için 24 aylık kira bedeli karşılığı olan 192.000,00 TL tazminata hükmedilmesini talep ettiklerini, ancak şimdilik fazlaya dair haklarını saklı tutarak 12.000,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, Taraflar arasında birden fazla kira sözleşmesi imzalandığını, davacının dayandığı tarihsiz sözleşme taslağının ayrıntıları daha sonra etraflıca düzenlenmek üzere el yazısı ile ilk sözleşme taslağı olarak düzenlendiğini, daha sonra sözleşmenin ayrıntıları düzenlenerek davalı kiracıya 2 ay önceden bildirme şartı ile sözleşmeyi fesih hakkı ve 7 aylık kiranın peşin olarak ödenmesi şartı gibi taslak sözleşmede yer almayan maddeler eklendiğini, yeni ve son sözleşmeye uygun olarak davalı kiracının 56.000 TL 7 aylık kirayı peşin olarak ödediğini, davacının dava dilekçesine eklediği sözleşmenin son değil ilk sözleşme olduğunu,

davacının ilk günden itibaren sürekli

./.. rahatsızlık verdiğini davalının da bu sebeple sözleşmedeki fesih hakkını kullanarak sözleşmeyi feshettiğini, ancak davacının anahtarı teslim almaktan kaçındığını, bunun üzerine davalının 24/06/2011 de yeniden ihtarname düzenleyerek anahtarları 01/07/2011 de teslim almasının ihtar edildiğini, anahtarın notere teslim edileceğinin bildirilmesi üzerine davacının kardeşi S. Y.’ın anahtarları 04/07/2011 de teslim aldığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece talebe bağlı kalınarak 12.000,00 TL kira alacağı bedelinin davalı şirketten tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında geçerli olan sözleşme 08/09/2010 imza tarihli 01/10/2010 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi olup sözleşmenin kiralananın durumu başlıklı bölümün 2 maddesinde “Kiracının Kiralayana 2 ay önceden yazılı olarak bildirimle Kira sözleşmesinin sona ereceğini taraflar beyan, kabul ve taahhüt ederler.” şeklinde fesih şartı düzenlenmiştir. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalı tarafından gönderilen ihtarname ile fesih şartı gerçekleşmiştir.

Sözleşmeye uygun fesih ihbarı olması nedeniyle kiralananın 04/07/2011 tarihinde teslim edildiği anlaşıldığına göre davalının erken tahliye nedeniyle makul süre kirasından sorumlu tutulması mümkün değildir.