KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/9608 E., 2016/603 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2016
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/05/2015
- Numarası
- 2013/276-2015/337
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. E.. Y.. ve davacı vekili Av. H.. D.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kira ve aidat bedelinin tahsili istemine ilişkindir: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine;
2-Davacı vekilinin aidat istemine ilişkin temyizine gelince:
Taraflar arasında düzenlenen 1.12.2009 başlangıç tarihli bir ay süreli ve 1.1.2009 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili kiralanan her üç dükkan için ödenmeyen kira bedeli ile aidat bedellerinin tahsilini istemiştir. Mahkemece belirlenen kira bedellerinin tahsiline karar vermiş aidatların ise davacı tarafından aidat bedellerinin yönetime ödendiği kanıtlanamadığından reddine karar vermiştir.
Davacı şirket .. olup aynı zamanda site yönetiminden sorumlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacı şirketin kendi kendine ödeme yapması düşünülemez. O nedenle dava konusu aidatların site yönetimine ödenip ödenmediğinin davalı şirket tarafından kanıtlanması gerekir.
Aidatların ödendiğine ilişkin bir belge sunulmadığına göre aidat bedellerinin istemine ilişkin davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/9608, K. 2016/603, 2 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama