Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/9911 K.2016/2201

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;dava konusu taşınmazın müvekkilinin ihtiyacı için satın alındığını, tekstil üzerine iş hanında satış yapılacağını , satın alma ve fesih iradesinin ihtar ile davalılara bildirildiğini ileri sürerek, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiş, Davalılar ise ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; şirketin kâr arttırma amacının kira işinde yasal düzenlemedeki zorunlu ihtiyaç açık düzenlemesi karşısında zorunlu değil genel anlamda ihtiyari bir amaç olduğunu ve iddia olunan ihtiyacın zorunlu bir ihtiyaç olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Öncelikle deliller toplanmak suretiyle, taraflarca bildirilen tanıkların dinlenmesi ,şirketin iştigal alanının saptanması, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak davacı tarafça yapılacağı iddia edilen işin dava konusu yerde yapılmasının mümkün olup olmadığı, Yargıtay denetimine açık ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınmak suretiyle tespit edilmesi belirtilen tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken eksik araştırmaya dayalı yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.