Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/13 K.2016/2182

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, esaslı tadilat nedeniyle tahliye edilen kiralananın üçüncü kişiye kiraya verilmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından maddi tazminata yönelik temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde.

Müvekkilinin dava konusu taşınmazda kiracı olarak ikamet ettiğini, davalı kiraya verenin 15.04.2007 tarihli ihtarname ile apartmanı depreme dayanıklı hale getirmek için yapılacak esaslı tadilat gerekçesi ile tahliyesini ihtar ettiğini, kiralanan taşınmazın 28.06.2007 tarihinde tahliye edilmesine rağmen gerekli onarım yapılmadan, birkaç bakım tadilatı yapılarak ve müvekkiline teklif edilmeden taşınmazın üçüncü kişiye kiralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi 3.000,00 TL manevi tazminatın taşınma tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,

04.06.2009 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 4.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan son kira sözleşmesinin 01.05.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiraya veren 15.03.2007 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile kiralanan taşınmazın depreme dayanıklı hale getirilmesi için esaslı şekilde tadil edileceğini belirterek taşınmazın tahliyesini ihtar etmiş, davacı kiracı ihtarnameye uyarak kiralananı 30.06.2007 tarihinde bir tutanak ile kiraya verene teslim etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 7/ ç maddesinde. Gayrimenkulün yeniden inşa veya imar maksadiyle esaslı bir surette tamir, tevsi veya tadil için ve ameliye esnasında içinde ikamet veya iştigal mümkün olmadığı fennen anlaşıldığı takdirde kira akdinin hitamında tahliyesinin istenebileceği, 15. maddesinde ise.

Aynı kanunun 7/ç fıkrasına göre tahliye edilen gayrimenkuller eski hali ile, mücbir sebepler olmadıkça üç sene müddetle başkasına kiraya verilemeyeceği,7/ç fıkrasına istinaden tahliye edildikten sonra imar planına göre yeniden inşa veya esaslı şekilde tadil veya tevsi edilen gayrimenkullerin yeni hali ile ve yeni kira bedeli ile bir mesken veya bir ticarethane yerini eski kiracının kiralamağa tercih hakkı olduğu, bu hakkın, kiralayanın, yapacağı tebliğ tarihinden itibaren bir ay içinde kullanılması gerektiği, bu maddeye göre tercih hakkı bertaraf edilmedikçe, gayrimenkulün üç yıl müddetle başkasına kiralanamayacağı düzenlenmiştir.

Her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde, esaslı tadilat yapılmaksızın kiralananın üçüncü kişiye kiraya verildiğinden bahisle tazminat talep etmiş ise de, davacı kiracının kiralananı tahliyesi yönünde alınmış bir mahkeme kararı bulunmamakta olup kiracı kiralananı kendi rızası ile tahliye etmiştir.

Bu durumda 6570 Sayılı Kanun'un 15. maddesinin somut olaya uygulanabilme imkanı yoktur.Mahkemece bu husus gözönünde bulundurularak maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.