Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/3177 K.2016/3900

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davalı şirkete ....'da vinç ve foklift kiralandığını kiralama işi nedeniyle davalı tarafa fatura tebliğ ettiklerini, bu fatura bedelinin 6.500,00 TL'sini davalı tarafça müvekkilinin hesabına yatırıldığını, kalan 5.500,00 TL'lik bedelin yatırılmadığını, bu sebeple 5.500,00 TL alacağın ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Kira ilişkisini ve alınan hizmete karşı çıkmamış ancak imzalanan 21 adet kira sözleşmesinden bir tanesi hariç diğer 20 tane kira sözleşmesinin müvekkil şirketin elemanlarınca imzalandığında, bu nedenle bu imzaların geçerli olmadığını belirterek kira parasının miktarına karşı çıkmıştır. Mahkemece kira bedeli piyasa koşullarına göre belirlenip davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ile davalı arasında 21 adet kira sözleşmesi imzalanmıştır. Davalı 15/12/2012 tarihli kira sözleşmesi dışındaki kira sözleşmelerinin yetkili mümessilleri tarafından imzalanmadığını ileri sürerek kira ilişkisi kabul etmiş ancak miktarına karşı çıkmıştır. Bu konuda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Nitekim mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve koşullarını davacının kanıtlaması gerekir.

Bu durumda kabul edilen 15/12/2012 tarihli kira sözleşmesi dışındaki kira sözleşmeleri miktar yönünden davalı tarafı bağlamaz. Davacı HMK 200. maddesi uyarınca kira bedelinin miktarının kanıtlamalı aksi takdirde davalı tarafın kabul ettiği kira miktarına göre karar verilmelidir. Bu husus göz ardı edilerek rayiç kira bedelini tespit etmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.