Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/3374 K.2016/3619

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ecrimisil ve kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davalı vekilinin faiz ve KDV alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 120. maddesinde temerrüt faizi düzenlenmiştir. Anılan madde hükmüne göre; "Uygulanacak yıllık temerrüt faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir.

Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz.

Akdi faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdi faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise, temerrüt faiz oranı hakkında akdi faiz oranı geçerlidir."

6101 sayılı TBK.nın Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7. maddesinde; "TBK.nın kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76. faize ilişkin 88. temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesi görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü öngörülmüştür.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/10/2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, 27/03/2007 tarihinde başlattığı icra takibinde, 18.207,48 TL asıl alacak, 17.511,28 TL gecikme cezası, 2.778,22 TL KDV alacağı olmak üzere toplam 38.497,14 TL alacağın tahsilini talep etmiştir. Kira sözleşmesinin 4. maddesinde, kira bedelinin vadesinde ödenmemesi halinde günlük %0,5 gecikme faizi ödeneceği düzenlenmiştir.

Davacı, 05/01/2004-31/12/20104 dönemi için yıllık % 180, 01/01/2005-31/03/2007 dönemi için yıllık % 72 oranında faiz talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 5.017,41 TL kira alacağı. 11.802,79 TL ecrimisil bedeli.

3.380,82 TL KDV bedeli; takip tarihine kadar ki kira borçları için 8.747,56 TL gecikme faizi ve ecrimisil bedeli için 8.481,48 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 37.430,06 TL alacağın icra takibi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı borçludan alınarak davacıya verilmesine ve borçlu davalının itirazı üzerine duran icra takibinin 37.430,06 TL üzerinden devamına karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda TBK.nun 120.maddesindeki sınırlama dikkate alınmadan faiz hesaplaması yapılmıştır. Bu nedenle Mahkemece TBK 120/2 m. gereğince getirilen faiz sınırlaması nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca yalnızca asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 121/son maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu m.104/son) hükmüne aykırı olarak faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde asıl alacak ile gecikme faizi toplamına faiz yürütülmesi şeklinde karar verilmesi de doğru değildir.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının KDV alacağı 2.477,69 TL hesaplanmış olup davacı tarafından da takipte 2.778,22 TL KDV alacağının tahsilini istenildiği halde davacının talebini de aşar şekilde 3.380,82 TL KDV bedelinin tahsiline karar verilmesi de doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.