Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/5024 K.2016/6699

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... geldi.Başka gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralanana yapılan imalat bedellerinin kiraya verenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 01/04/2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, kiralananın mevcut hali ile hizmet vermesi mümkün olmadığından tamirat ve tadilat yapılması için davalıdan izin istendiğini, İmar Müdürülüğünün de görüşü alınmak sureti ile 03/04/2007 tarihinde tadilat yapılmasına izin verdiğini, bu süre içinde kira bedellerinin ödendiğini, işletmenin 06/03/2008 tarihinde açıldığını, tamirat ve tadilat için 2.000.000 TL masraf yapıldığını,

yapılan yatırım değerinin sözleşmenin kalan süresinde geri dönüşünün imkansız olduğu anlaşıldığından süre sonunda tahliyesinin istenmesi halinde yapılan tüm sabit ve demirbaş bedelinin ödenmesi konusunda taraflar arasında anlaşma sağlanarak 04/10/2007 tarihli ek sözleşme imzalandığını, 13/05/2009 tarihli ihtarla davalı tarafından sözleşmenin feshedildiği bildirilip sözleşme sona ermeden 13/06/2009 tarihinde kiralananın tahliyesinin istenildiğini, bu ihtar ile dava konusu kiralananın alt kira sözleşmesi ile müvekkiline kiralandığının öğrenildiğini,

fuzuli şagil olduğu gerekçesiyle müvekkilinin kiralanandan tahliye edildiğini,esas sayılı tespit dosyası ile kiralanana yapılan imalat bedelinin 2.054.921,78 TL olarak tespit edildiğini ileri sürerek bu miktarın 24/07/2014 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kiralananın, ait olduğunu, davalının da Belediyece tahliye ettirildiğini, dava konusu edilen imaatların Belediyeye teslim edildiğini, bu nedenle davanın husumet nedeniyle reddini, ayrıca davacının, taşınmazın şartlarını bilerek, bunların iyileştirmesini öngörerek,

basiretli bir tacir olarak taşınmazı kiraladığını, müvekkili ile Belediye arasında düzenlenen protokolün feshedildiğini, bunun üzerine alt kiracıya sözleşmenin feshedildiğini bildirdiklerini, davacının 30/04/2014 tarihinde tahliye edildiğini, müvekkilinin ek sözleşmenin düzenlendiği 04/10/2007 tarihinden önce veya sonra tek imza ile temsil edilen bir şirket olmadığını, tek imzanın müvekkilini borç ve taahhüt altına sokmayacağını, sözleşmenin 9. maddesinde masrafların istenemeyeceğinin belirtildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. ./..

Taraflar arasında 01/04/2006 başlangıç, 01/10/2009 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 9. maddesinde " Kiracı, kiralananda ancak kiralayanın yazı ile onaylayacağı tadilat, restorasyon ve benzeri işleri verilen izin/onay kapsamında yaptırabilir. Yapılan bu işlerin karşılığında kiralayandan herhangi bir masraf talep edilemez, bedelini kira bedelinden mahsup edemez.

Kiracı, kira sözleşmesinin bitiminde yaptırmış olduğu tadilat restorasyon ve benzeri işleri bozamaz ve sökemez, alıp götüremez, bedelsiz olarak kiralayana bırakır. " düzenlemesi yer almaktadır.

Ancak, taraflar arasında düzenlenen 04/10/2007 tarihli ek sözleşmede, kiracı tarafından yapılan yatırımın değerinin yaklaşık 2.000.000.000 TL olduğu, sözleşmenin kalan süresinde yapılan yatırımın geri dönüşünün imkansız olduğunun anlaşıldığı, bu sebepten dolayı kiraya verenin sözleşme sonunda tahliye talebi istemesi halinde yapılan tüm sabit ve demirbaş yatırımların ödenmesi konusunda anlaşmaya varıldığı, sözleşmenin 01/04/2006 tarihli ana sözleşmenin bir parçası olduğu hüküm altına alınmıştır.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere 04/10/2007 tarihli taraflar arasında düzenlenen ek sözleşme geçerlidir. Her ne kadar davalı tarafından, kiraya veren şirketin çift imza ile temsil edildiği, tek imza bulunan ek sözleşmenin davalı şirketi bağlamayacağı ileri sürülmüş ise de taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan 01/04/2006 tarihli kira sözleşmesi de aynı yönetim kurulu üyesi tarafından tek imza ile düzenlemiştir.

Bu sebeple ek sözleşmenin davalı şirket açısından hüküm ifade etmediğini ileri sürmek iyi niyetle bağdaşmamaktadır. Davalı kiraya veren 13/05/2009 tarihli yazısı ile, sözleşme süresi sona ermeden kira sözleşmesinin feshedildiğini davacı kiracıya bildirmiş, 07/08/2009 yazısı ile kiralananın 31/08/2009 tarihinde tahliye edilmesini istemiştir. Davacı kiracı tarafından, kiralanan 05/05/2014 tarihinde kiraya verene teslim edilerek tahliye edilmiştir.

Davacı kiracının 04/10/2007 tarihli ek sözleşme kapsamında kiralana yapılan zorunlu ve faydalı imalat bedellerini talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.