Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/5743 K.2016/6701

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyenları dinlendikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralanana yapılan imalat bedellerinin kiraya verenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 01/09/2011 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkili hakkında tahliye kararı verilmesi nedeniyle kiralananın 06/05/2014 tarihinde tahliye edildiğini, Mahkemesinin 2014/31 D.iş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda müvekkili tarafından kiralanan yapılan imalatların bedelinin 127.307 TL olarak tespit edildiğini, yıpranma payının da hesaplanarak tazminat alacağının ödenmesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 90.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kiralananı mevcut halini kabul ederek kiraladığını, kendi kullanımına ve zevkine uygun tadilat yaptığını, kiracının kiralanana zarar vermeden yapmış olduğu dekorasyon ve demirbaşları alabileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya dayanak yapılan 01/09/2011 başlangıç tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiracı kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kiralanana yapılan imalatların dava tarihi itibariyle değeri tespit edilmiş, faydalı ve zorunlu masraflar açıkça belirlenmemiştir.

Bu durumda mahkemece, kiracı tarafından yapılan imalatların hangisinin zorunlu ve faydalı masraflar, hangilerinin lüks masraflar olduğunun ./.. belirlenmesi, imalatların imal tarihleri itibariyle değerleri, yıpranma durumları, sabit nitelikte mi yoksa alıp götürülmesinin mümkün olup olmadığı hususlarının ayrıntılı olarak konusunda uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.