Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/6592 K.2016/4558

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili; müvekkilinin kiracı olduğu taşınmazda büfe inşa edildiğini, büfenin kendi kiraladığı alanda kaldığını hali hazırda da tahliye edildiğini, ikinci bir kez bir başkasına kullandırılmasının önüne geçmek için kiracılık sıfatının tespiti ile muarazanın giderilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 11/03/2002 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme doğrultusunda Hazineye ait Atatürk Spor Kompleksi içindeki kafeteryanın davacıya 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri uyarınca kiraya verildiği anlaşılmaktadır.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır.

Yasa, sürebitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca taraflar arasında usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil olarak kabul etmek gerekir.

Hazine, ..., İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülki amirden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Yukarıdaki açıklamalara göre davalı .... tarafından 2886 sayılı yasa uyarınca kiraya verildiği anlaşılan davaya konu taşınmaz ile ilgili olarak taraflar arasında 11/03/2002 tarihinde düzenlenen kira sözleşmesi 10/03/2012 tarihinde sona ermiştir. Artık bu tarihten sonra yasa gereği sözleşmenin yenilenmesi olanağı kalmadığından davacı kiracı fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/10/2010 tarih 2010/13-671 E. - 696 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır. Kira süresinin uzatıldığına ilişkin dosyada yazılı bir kanıt bulunmadığına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kira ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.