Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/81 K.2016/7519

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, % 20 oranında icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Davacının tahliye istemine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.04.2014 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 30.10.2014 tarihinde başlatmış olduğu haciz ve tahliye istemli icra takibinde ödeme emrinin davalı borçlulara 04.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra yasal otuz günlük ödeme süresi beklenmeden 19/11/2014 tarihinde açmış olduğu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.

Bu durumda davanın İİK.nun 269/1. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken ve TBK'nun 315/2.maddelerinde yazılı 30 günlük sürenin dolması beklendikten sonra açılması gerekirken, yasal ödeme süresi dolmadan dava açılmıştır. Bu nedenle davacı alacaklının temyiz isteğinin reddi ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının alacakla ilgili temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı bir kısım aylara ilişkin kira bedellerinin ve elektrik, su, aidata ilişkin yan giderlerin rücuen tahsili amacıyla İzmir 17. İcra Müdürlüğünün 2014/14340 esas sayılı dosyası ile davalı borçlular aleyhine icra takibi başlatmıştır. Kira sözleşmesi ve yan giderlere ait ödeme belgelerinin ödeme emri ile birlikte davalı borçlulara tebliğ edilmemesi icra takibine engel teşkil etmez. Dava konusu kira alacağı ile yan giderlerinin rücuen tahsili istemi hakkında işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.