Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2016/9856 K.2016/6889

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar Dairemizin 14.04.2016 gün ve 2016/3012-2016/3097 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bu kararın tashihen tetkiki davacı tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile takibin devamına karar verilmiştir. Hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce; ‘’ Davalı kiracı 09.05.2011 tarihinde ödeme emrine yaptığı itirazında, borcun 23.875TL olduğunu kabul ederek takip talebi tutarının bu miktarına karşı koymamıştır. Keza itiraz ettikleri kısmın 73.159TL olduğunu belirtmiştir.

Buna göre itirazın iptali davasına konu olacak ve tartışılması gerekecek kısım 73.159TL’dir. Buna göre icra takibinde talep edilen tutarın tamamı itiraza konu edilmiş gibi değerlendirilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Öte yandan davalı kiracı, kira sözleşmesinin 6. maddesine göre iş makinesinin periyodik bakım giderleri, yedek parça ve aşınma giderleri, operatör ve makinanın sigorta giderlerinin mal sahibi olan kiraya verene ait olduğunu belirterek iş makinasının bakım gideri olan 70.796TL tutarında fatura düzenleyerek kiraya verene gönderdiklerini savunmuştur.

Davalının bu savunmasının iddia ettiği gibi kira sözleşmesinin 6. maddesi kapsamında kalıp kalmadığı, Türk Borçlar Kanunu’nun 318. maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği tartışılmadan yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.’’ gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından 20.04.2011 tarihinde esas sayılı takip dosyası ile toplam 103.816,47-TL nin tahsili için başlatılan takibe, davalı borçlu vekili tarafından 09.05.2011 tarihinde yapılan itirazda ‘’Müvekkil şirketin alacaklıya bu kadar borcu bulunmamaktadır. bakiye 23.875,23-TL bakiye borcu bulunmaktadır. Ancak bu bakiye borç halen muaccel olmamıştır.

Taraflar arasındaki anlaşmaya göre müvekkil şirket çalıştığı işyerinden hak edişlerini aldığı zaman makine kira bedellerini de ödemektedir. Alacaklı da bu hususu bilmekte olup takipte tamamen haksızdır. 23.875,23-TL kısma borcun muaccel olmaması nedeni ile, 73.159,97-TL lik kısma ise borcumuzun olmaması nedeni ile itiraz ediyoruz. Belirtilen nedenle dolayısıyla müvekkil aleyhine yapılan takibin TAMAMEN durdurulmasına karar verilmesini istiyoruz.

Borcun tamamına itiraz ettiğimizden müvekkil aleyhine yapılan takibin asıl borç ve ferileri yönünden durdurulmasına karar verilmesini arz ediyoruz.’’ belirtilmiştir. Bu durumda davalı borçlu bakiye 23.875-TL borcu bulunduğunu ancak bunun da muaccel olmadığını beyan ettiğine göre itirazın alacağın tamamına ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan sözleşmenin 6. Maddesinde makinenin periyodik bakım giderleri, yedek parça ve aşınma giderleri, operatör veya yağcı ve makine sigorta giderlerinin kiracıya ait olacağının kararlaştırılmış olmasına rağmen maddedeki kiracı ifadesinin yanlış olup davacı kiraya veren bakımın kendisine ait olduğunu kabul etmiş ve davalı borçlu da 6. Maddede belirtilen giderlere ilişkin gerçek sorumluluğun kiraya verene ait olduğunu belirtmiştir.

Davalı tarafından 70.796,63-TL lik bakım giderine ilişkin fatura ibraz edilmiş ise de ticari defterler üzerinde yapılan incelemeler sonucunda bu miktarda masrafın yapılmadığı anlaşılmasına ve sözleşme ile sorumluluğun kiraya verende olduğunun karalaştırılmış olmasına göre davanın kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, önceki mahkeme kararının onanması gerekirken yazılı gerekçeyle bozulduğu bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.