Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/1052 K.2021/285

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

22. Dünya Petrol Kongresi’nin 2017 yılında İstanbul’da gerçekleştirilmesi hususunda Dünya Petrol Konseyi, Konseyin Türkiye Milli Komitesi sıfatıyla Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı ve davacı ortak girişim arasında anlaşmaya varıldığını, protokolün 7. maddesinde kongre yeri olarak davalının işlettiği “CNR Kongre ve Fuar Merkezi”nin belirlendiğini, bunun üzerine davalıyla, işletmekte olduğu kongre ve fuar merkezinin 5 – 15 Temmuz 2017 tarihleri arasında kiralanması hususunda 01.10.2014 tarihli sözleşmenin imzalandığını, sözleşme bedeli olarak 1.175.091,00 Euro’nun belirlendiğini, bu tutarın KDV kısmı hariç taksitler halinde ödendiğini,

ancak güvenlik nedeniyle kongre ve fuar merkezinin İstanbul Kongre Vadisine taşınmasına karar verildiğini, yer değişlikliği yapılmasında kendi inisiyatifleri olmadığını, bu nedenle davalıdan, ödedikleri bedelin iadesini talep ettiklerini, ancak davalının kabul etmemesi üzerine iş bu davayı açmak zorunda kaldıklarını iddia ederek ödenen 1.175.091,00 Euro’nun tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 822.563,70 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar taraflarca istinaf edilmiş, istinaf incelemesi sonucunda başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nın 361 – 374. maddeleri arasında temyiz kanun yolu düzenlenmiş olup, 366. maddede, “Bu kanunun istinaf kanun yolu ile ilgili 343 ila 349 ve 352 nci maddeleri hükümlerinin temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı belirtilmiştir. İstinaf kanun yoluyla ilgili 352. maddede, tarafların istinaf kanun yoluna müracaat etmesi durumunda dosya kendisine gelen bölge adliye mahkemesinin dosya üzerinde nasıl ön inceleme yapacağı düzenlenmiş olup, ön inceleme sonunda maddede belirtilen;

a) İncelemenin başka bir dairece veya bölge adliye mahkemesince yapılmasının gerekli olması

b) Kararın kesin olması

c) Başvurunun süresi içinde yapılmaması

ç) Başvuru şartlarının yerine getirilmemesi

d) Başvuru sebeplerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmemesi” durumlarında işin esasına girilmeden öncelikle gerekli kararın mahkemece verileceği belirtilmiştir.

Söz konusu açıklamayı somut uyuşmazlığımız bakımından değerlendirdiğimizde; ilk derece mahkemesince verilen gerekçeli karar gerek davacı gerekse de davalı tarafından istinaf edilmiş ise de, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvuru sebeplerini ve gerekçesini kararında hiç göstermediği gibi, hüküm fıkrasında da davacının başvurusu hakkında olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm kurmamış, sadece davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

İş bu durumda 6100 Sayılı HMK’nın 366. maddesi yollaması nedeniyle aynı kanunun 352. maddesi uyarınca bölge adli mahkemesi kararında davacının istinaf başvuru sebeplerinin ve gerekçesinin gösterilmesi ve talep sonucu hakkında HMK’nın 359/f maddesi uyarınca karar verilmesi için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.