Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/271 K.2021/1319

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı iş sahibi vekili, müvekkilinin aracının arızalanması üzerine aracının tamiri için davalılar ile silindir kapağının bozuk olması ve yeniden alınması gerektiği için 2.800,00 TL.ye anlaştıklarını ve 6 ay sonra aracı teslim aldıklarını, bir müddet sonra aracın tekrar arızalandığını ve davacının silindir kapağının çatlak olması sebebiyle aracı tekrar davalılara tamir için teslim ettiği, bir müddet sonra yine aracın arızalanması üzerine aracı davalılara teslim ettiğini, davalıların 1.000,00 TL daha istediklerini,

davacının ise bu hadisenin 3. defa cereyan etmesi sebebiyle ... servisine gidilerek tamiratın gereği gibi yapıldığına dair rapor alınması halinde parayı ödeyeceğini belirttiğini, davalılar bunu kabul etmeyip aracı teslim etmediğini, davacının araya aracılar koyduğunu fakat aracın direksiyon kutusunu söktüklerini ve 6 ay sonra teslim edeceklerini söyledikleri, 6 ay sonra aracı davacının haberi olmadan ....Yediemin deposuna kaldırdıklarını ve 4.775,00 TL otopark ücreti biriktiğini, bu nedenle müvekkilinin ödemiş olduğu ancak randıman alamadığı için 2.800,00 TL'nin iadesini,

yıllarca oyalanması ve arabasından istifade edememesi sebebiyle 4.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini, 4.775,00 TL otopark ücretini, araçtan sökülen eksik parçaların tedariki, aracın değer kaybı, yeniden tamir için parçaların montajı için işçilik ve tamir masrafları taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili; açılan davanın yerinde olmadığını, davacının baştan beri hiç ödeme yapmadığını, aracın arızalandığı sıralardaki arızanın sebebinin silindir kapağı olmadığını, silindir kapağının en son gelişlerinde arıza çıkardığını, aracın bir parçasının satılması söz konusu olmadığını, sökülen parçaların aracın bagajında olduğunu, davacının aracı almadığını ve herhangi ücret ödememesi sebebiyle yıllarca aracın dükkanlarında beklediğini, daha sonra davacıya defalarca haber verilerek aracı yediemine teslim ettiklerini, ayrıca davalı ... diğer davalının yanında sigortalı çalıştığından onun yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, ileri sürerek usul ve yasaya aykırı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karar, Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 2018/5306 Esas, 2018/4850 Karar sayılı ve 04.12.2018 tarihli ilamıyla, davacı talepleri tek tek değerlendirilerek kalem kalem her bir talep konusunda hüküm oluşturulmadığı, bu durumun 6100 sayılı HMK'nın Hükmün Kapsamı başlıklı 297. maddesinin 2. bendi hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak; tamir ücretinin verildiği ispat edilemediğinden aracın motor arızasından kaynaklanan tamir bedelinden davalının sorumlu tutulamayacağı, itibar edilen davalı savunmasına göre tamir ücreti ödenmediğinden aracın tamirhanede uzunca bir süre bekletildiği, bu nedenle davalının tamirhanede yer işgal eden aracı bir müddet dışarıda beklettiği ve akabinde otoparka çektirdiği, bu nedenle otopark ücretinden davacının sorumlu olduğu, aracın bu süre zarfında daha önceki motor hasarı hariç olmak üzere yıpranmasından dolayı gerekli olan bedelin bilirkişi raporuna göre 8.499,00 TL olduğu,

tarafların kusur durumları nazara alınarak bu bedelin yarı yarıya paylaştırılmasının hak ve nesafete uygun olacağı, davacının diğer taleplerinin yerinde olmadığı gibi manevi tazminatın somut olayda şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle maddi tazminat yönünden; davanın kısmen kabulü ile 4.249,50 TL araç tamir giderinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, sair taleplerin reddine, manevi tazminat yönünden davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili, araçtan sökülen eksik parçaların tedariki, aracın değer kaybı, yeniden tamir için parçaların montajı için işçilik ve tamir masraflarını talep etmiş, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde onarım gideri 8.499,00 TL olarak belirlenmiştir.

Her ne kadar mahkeme gerekçesinde tarafların belirlenen bu zarardan yarı yarıya sorumlu olmalarının hak ve nesafete uygun olacağı belirtilmişse de, davacının dava konusu hasar sebebiyle ile ilgili bir kusurunun bulunduğu, davacıyı yarı oranında zarardan sorumlu tutmanın fiili ve hukuki gerekçelerinin neler olduğu izah edilmeden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Davacı vekilinin taleplerinden biri de dava konusu araç için ödenen 4.775,00 TL otopark ücretidir.

Davalı tamir için bırakılan aracı yediemin deposuna bırakırken davacıya haber verdiğini iddia etmiş ise de davacının inkarı karşısında, davalının soyut iddiasına itibar edilerek yediemin deposuna yapılan ödemeye hükmedilmemesi de yerinde olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.