Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/409 K.2022/429

Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır.

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı ile aralarında ... Edebiyat Fakültesi İnşaatı Yapım İşine ilişkin 03.03.2014 tarihinde sözleşme imzalandığını, davalı tarafından 17 adet hakediş düzenlendiğini, her hakedişte ayrı ayrı fiyat farkı tutarı belirlendiğini, ancak bu tutarların eksik ve hatalı hesaplandığını belirterek eksik hesaplanan fiyat farkı tutarlarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının hakedişlere usulüne uygun olarak ihtirazi kayıt ileri sürmediğini ve hesapların doğru yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince bilirkişi raporu aldırılarak hakedişlerde belirlenen fiyat farklarının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı tespit edilmiş, taraflar arasındaki sözleşme dikkate alındığında TÜİK tarafından tespit edilen TEFE’ye göre hesaplamanın yapılması gerektiği ve hesabın buna göre doğru olarak hesaplandığı ve davacının davalıdan alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davacının iddiası yerinde görülmeyerek ret kararı verilmiştir. Karara karşı davacı taraf istinaf kanun yoluna başvurmuş, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında bulunan taraflar arasındaki sözleşme incelendiğinde; taraflar arasındaki sözleşmenin ... Edebiyat Fakültesi İnşaat Yapım İşi olduğu, sözleşmenin ekinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi olduğu ve sözleşme ile ilgili ihtilaflarda Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin uygulanacağı sabittir. Davacı davasında, yapılan işe ilişkin 17 adet hakedişte belirlenen fiyat farklarının yanlış hesaplandığını belirterek hakedişe giren alacağını talep ettiğine göre.

Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 39. maddesinde. “Yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu "idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirâzi kayıtla" cümlesini yazarak imzalaması gereklidir.

Eğer yüklenicinin, hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar, yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa, hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmesi zorunludur. Yüklenici itirazlarını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Şartnamenin bu kuralları dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 193. maddesi ve sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK’nın 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağladığı gibi mahkemece ve Yargıtayca da re'sen dikkate alınması gerekir.

Bu hüküm uyarınca hakedişlere Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nde belirtilen usul ve yönteme uygun şekilde itiraz edilmediği takdirde yüklenicinin o hakedişlere bağlı hakları düşer ve yüklenici, hakedişleri olduğu gibi kabul etmiş sayılır.

Dava konusu olayda 17 adet hakedişte fiyat farkı tutarının hesaplandığı ve hakedişlere girdiği ancak yukarıda anlatıldığı şekilde davacı yüklenicinin Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nde belirtilen usul ve yönteme uygun şekilde itiraz etmediği anlaşılmıştır. Buna göre yüklenicinin hakedişlere Yapım İşleri Genel Şartnamesinde belirlenen süre ve usule göre itiraz etmediği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mevcut şekilde alacağın mevcut olup olmadığı irdelenerek alacağının bulunmadığı gerekçesiyle red kararı verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiş ise de; bu sebep yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve sonuç itibariyle karar doğru olduğundan HMK’nun 370/2. maddesi gereğince gerekçe yönünden kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.