Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/4221 K.2022/2621

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu .... Tarım Hayvancılık Ltd.Şti.'den rehin alacaklısı olduğunu, borçluya ait Sivas Merkez ... Mah. 3723 Ada 1 parsel sayılı taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, icra müdürlüğü tarafından kendi alacakları olan Sivas İcra Müdürlüğünün 2019/93892, 2019/18277 ve 2019/51896 sayılı takip dosyalarındaki alacağının ilk sırada olması gerektiği ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağının "Aidat Alacağı"na ilişkin olup, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun 15/3 maddesi gereği imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklardan olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı şikayet olunan ... ve ... vekillerinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, borçluya ait taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi içerisinde yer almadığı ayrıca satılan taşınmazın teminat olarak gösterilen taşınmazlardan bulunmadığı,

bu nedenle şikayetçinin alacaklarının rüçhanlı ve imtiyazlı alacak olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeninde esas hakkında şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup, şikayetin reddi halinde şikayet olunan vekilleri lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince her bir şikayet olunan vekiline ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş olmakla birlikte yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.