Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/4292 K.2021/796

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde ek karar yönünden davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasıdır.

Davacı yüklenici vekili; davalı idarenin açmış olduğu ihale sonucunda taraflar arasında Fatma Kemal Timuçin Devlet Hastanesi binasının Ağız ve Diş Sağlığı Merkezine dönüşümü işine ilişkin 18.11.2013 tarihli sözleşme düzenlendiğini, davacının, sözleşme ile üstlendiği edimini yerine getirdiğini ve bunun dışında projede yer almayan ekstra işler de yaptığını, davalı idareden kaynaklanan nedenlerle gecikmeler olduğunu, 27.11.2013 tarihinde işyeri adresine gidilmişse de ihaleye konu taahhüt yapılacak arsadaki yüksek gerilim, doğalgaz, elektrik vb. İmalatların deplase edilmemesi ve inşaat ruhsatı alınmaması sebebiyle yer tesliminin yapılamadığını,

fiili yer teslimi 08.01.2014 tarihinde resmi olarak yapıldığını, davalıdan kaynaklanan nedenlerle yer teslimi 9 ay gecikme ile yapıldığından dolar kurunda %30 artış meydana geldiğini ve fiyat farkı talep edildiğini, bu talebe olumlu bir yanıt alınamadığını, proje değişikliklerinden dolayı da davacı zarara uğradığını, fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 50.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili; davacı tarafın fazla iş yaptığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, yapılan işlerin sözleşme kapsamında olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin 14. maddesinde, fiyat farkı verilmeyeceği, ancak mücbir sebepler veya idarenin kusuru nedeniyle işin bitim tarihinin süre verilmek suretiyle uzatılması halinde ilan tarihinde yürürlükte bulunan fiyat farkı esasları uyarınca fiyat farkı ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davacının fiyat farkı talebinin yersiz olduğunu, davacının yer tesliminin geç yapıldığı iddiasının da yerinde olmadığını, davacının alacağı bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ek karar ile davanın kabulüne dair verilen karar, taraflar vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği HMK 297. madde de hükmün kapsamı, 298. madde de ise hükmün nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır.

6100 Sayılı HMK’nın 305. maddesinde tavzihin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı düzenlenmiştir. Buna göre, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi değil yalnızca açıklanması imkanı vardır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakim hükmü verdikten ve davadan elini çektinden sonra temyiz edilerek hüküm bozulmadıkça o davaya yeniden bakamayacak ve verilen hükmü değiştiremeyecektir.

Hakim; tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde ilk önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; daha sonra davacının tavzih talebi üzerine bilirkişi raporunda davacının alacağı olarak belirtilen ancak gerekçeli kararda unutulan alacak kalemi hakkında da kabul kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle ek karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Yukarıda açıklandığı üzere yapılan tavzihin usulüne uygun olmadığı açıktır. Ek karar ile tavzih adı altında davadan el çektikten sonra yeniden karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.