Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/5678 K.2022/5876

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında Suudi Arabistan Evlilik ve Çeyiz Ticari Fuarına katılım için 22.07.2011 tarihli fuara iştirak sözleşmesi imzalandığını, fuara katılımları için anlaşma yapmaları esnasında fuara katılımdan ötürü destekten yararlanabileceğinin de kendilerine beyan edildiğini, fuara katılacak Neslihan ... ve ...’ın vize hizmetlerinin de davalı tarafça üstlenip taahhüt edilmesine rağmen davalı firmanın vize konusundaki taahhütlerini yerine getirmediğini, bunun neticesinde gelinlik işinden ve fuardan hiç anlamayan müvekkil şirket çalışanı ...’ın eşi ... ile fuarda temsil edilebildiklerini,

destekten yararlanmalarının mümkün olmadığının da sonradan kendisine bildirildiğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 25.06.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 31.119,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmede, katılımcı muhataba vize alınması gibi bir taahhüt bulunmadığını, sözleşmeden kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, cevabi ihtarname ile davacının sözleşmeden kaynaklı 5.778 Euro bakiye alacakları olduğunu bildirdiklerini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece verilen ilk hükmün taraflarca temyizi üzerine, (kapatılan) Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 2016/2708 Esas, 2018/5355 Karar sayılı ve 19.11.2018 tarihli kararı ile mahkemece kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmaması nedeniyle bozulmasına, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece.

Davacının imzaladığı 13/10/2011 tarihli feragat yazısına istinaden davacının teşvike ilişkin zararlarını davalıdan talep edemeyeceği, davalının fuara ilişkin nakliye ve vize işlemlerini de üstlendiğine yönelik belgelerin HMK 202 maddesi kapsamında delil başlangıcı olarak mahkemece kabulü halinde nakliye ve vize hizmetlerine ilişkin davalı taahhütlerinin kapsamının dinlenen tanık beyanlarıyla netleştirilmesi hukuken mümkün ve gerekli olduğundan, dinlenen tanık beyanları uyarınca davalının davacıyı vize ve teşvik hususunda, taraflar arasında akdi ilişkinin kurulması aşamasında bilerek yanlış yönlendirdiği,

bu hususlardaki gerçek durumu akdi ilişkinin kurulması aşamasında inkar ettiği, bu hususlara ilişkin doğru bilgileri davacı açısından artık geri dönülemez aşamalarda beyan ettiği sonucuna varılmakla, 1.000,00 TL den 45 gelinlik için 45.000,00 TL.den %40 değer kaybından ötürü bu alanda uğranılan 18.000,00 TL zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu kanaatine varılmakla 45 gelinlik için uğranılan 18.000,00 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava sözleşmeden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmede davalının davacı çalışanına ya da herhangi bir kişiye vize alma taahhüdünde bulunmadığı görülmektedir. Davacı tarafından dava dilekçesi ve delil listesinde gösterilmeyen ancak daha sonraki beyan dilekçesi ile sunulan bir kısım belgelerin davalının fuara ilişkin nakliye ve vize işlemlerini de üstlendiğine yönelik belge kabul edilerek, dinlenen tanık beyanları doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Davacının fuara katılacağı ülkeye vize alınıp alınamayacağını bilmesi gerektiği gibi iddia edilen kişilere vize alınmamasına rağmen başka bir kişi ile fuara katıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının tazminat isteminin de reddi gerekirken, davalının sözleşme bedelinin bakiyesinin ödenmediği savunması da değerlendirilmeksizin davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.