Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/731 K.2021/399

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla borçlunun aracına haciz koyduklarını, aracın satılarak paraya çevrildiğini ve paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini ancak davacı kurum alacağının motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanıp öncelikli alacak olmasına rağmen sıra cetvelinde yer verilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının yediemin alacağı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yediemin ücretinin muhafaza masrafı olduğu ve öncelikli ödenmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan MTV.nin mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Her iki alacak da önceliği olan alacaklardır. Ancak bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar aracın aynına ilişkin Motorlu Taşıtlar Vergisinden önce ödenir.

Aracın muhafazasına ilişkin bu bedel Adalet Bakanlığınca yayınlanan ve satış tarihinde yürürlükte olan 14.05.2014 tarihli Lisanslı Yediemin Depoları Yönetmeliğinde belirtilen ücretten fazla olamaz. Bu durumda ilgili yönetmelikte belirlenen tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nun 138. maddesi uyarınca bu ücret ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir.

Mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.