Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/949 K.2021/1253

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili; taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden davalının edimlerini yerine getirmediğini, davalı şirket aleyhine İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/85 Esas sayılı dosyası ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 253.179,54-TL maddi ve 10.000,00-TL mahrum kalınan kar kaybı zararının tazmini için dava açıldığını, dava dilekçesinde sehven faiz istemine yer verilmediğini, kararda 25.153,00 TL mahrum kalınan kar tazminatı alacağı bulunduğunu ancak 10.000,00 TL talep edildiği için alacağın 10.000,00 TL lik kısmını kabul edildiğini ileri sürerek,

79.782,89-TL tutarındaki faiz alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline ve mahrum kalınan kar tazminatı yönünden kalan bakiye 15.153,00-TL'nin 20 Şubat 2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının müvekkili şirketten alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile 74.553,67 TL faiz alacağının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının kesinleşmiş mahrum kalınan karı 25.153,00 TL olup, bunun 10.000,00.-TL’si hüküm altına alındığından kalan 15.153,00.-TL alacağın 20.02.2006 tarihinden itibaren işleyen reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince; ilk dava tarihinden itibaren işlemiş faiz talep edilebileceği gibi taraflar tacir olup reeskont faizine hükmedilmesi de yerinde olduğu, davalının iddiasına konu hususların ilgili dosyadaki temyiz dilekçesinde yer aldığı ve ilk karara karşı temyiz istemlerinin reddine karar verilmekle kararın kesinleştiği, yeterli bulunan raporunun esas alınarak hüküm kurulması yerinde olduğu, dava tarihinden sonra yapıldığı iddia edilen ödemelerin, bu dosyaya ilişkin olduğu hususunda davacının kabulünün bulunmadığı,

taraflar arasında süre gelen takip dosyaları olduğu dikkate alındığında hükmün icrası sırasında dikkate alınabileceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Dava, alacak istemine ilişkindir.

818 sayılı BK'nun 101. maddesinde "Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur" hükmü getirilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 117. maddesinde bu hüküm ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer'' şeklinde düzenlenmiştir. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması vs. suretiyle gerçekleşir.

Somut olayda; davacı ilk davasını kısmi alacak davası olarak açmış 10.000,00 TL mahrum kalınan kar tazminatı talep etmiş olup, geri kalan miktar yönünden işbu davayı açmış ve ilk dava tarihinden itibaren işlemiş faiz talebinde bulunmuş ise de 15.153,00 TL yönünden davalı tarafı temerrüde düşürdüğüne ilişkin ihtar, takip veya dava bulunmamaktadır.

Bu nedenle mahkemece de kabul edilen 15.153,00 TL mahrum kalınan kar tazminatı yönünden bu dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile 20.02.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğininden HMK 370/2 maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Gerekçeli karar başlığında, 30.05.2013 olan dava tarihinin 17.09.2014 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.