Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1099 K.2023/892

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait aracın servis hizmeti almak üzere davalıya teslim edildiğini ancak davalı şirkete ait elemanların servis alanındaki kullanımından dolayı araçta hasar meydana geldiğini, davalının kendi kusuru ile meydana gelen zarar nedeni ile parça değişimi yapmış ise de araçta değer kaybı meydana geldiğini, ayrıca ikame araç sağlanmayan 12 gün bakımından aracından mahrum kalan müvekkilinin zarara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile değer kaybı olarak 15.000,00 TL’nin, müvekkilinin aracını kullanmaktan mahrum kaldığı 12 gün için 2.376,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; aracın servis alanında meydana gelen kazadan dolayı hasar aldığını, bir kısım hasarın boyanmadan ve değiştirilmeden tamir edildiğini, tampon ve farın ise değiştirildiğini, değişen parçalar bakımından değer kaybı meydana gelmeyeceğini, davacıya tamire izin verdiği günden itibaren ikame araç sağlandığını, bu nedenle bir zararın bulunmadığını, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2015/927 Esas, 2016/559 Karar sayılı ve 14/07/2016 tarihli kararıyla; davalının kusuru nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının 4.431,80 TL olduğu, davacıya ikame araç verildiği ve kendi aracından mahrum kalması nedeni ile bir zararının oluşmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2018/4617 Esas, 2018/4113 Karar sayılı ve 30/10/2018 tarihli kararı ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile dava açılmadan önce delil tespiti istemi üzerine düzenlenen Bursa 7. Tüketici Mahkemesi’nin 2015/18 D. iş sayılı dosyasında araçtaki değer kaybına ilişkin düzenlenen raporda değer kaybının 15.000,00 TL olarak belirtildiği, dosya kapsamında alınan raporda ise değer kaybının 4.431,70 TL olarak belirlendiği, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre davalının kusuru nedeni ile araçta meydana gelen değer kaybının 5.494,27 TL olduğu, aracın motor kaputu ucundaki hasarın tekrar eski haline getirilemediğinden eksik iş kaldığı ve bu eksik iş bedelinin 450,00 TL olduğu gerekçesi ile toplamda 5.944,27 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; aracın değer kaybının eksik hesaplandığını ve müvekkilinin tamir süresince ikame araç sağlanmayan 12 gün için mahrum kaldığı kaybın tahsiline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu aracın far ve tamponunun değiştiğini ve araçta bir değer kaybı meydana gelmediğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğindeki araç tamiri sözleşmesinden kaynaklanan değer kaybı ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 470-486. maddeleri

3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanunun 437 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2018/4617 Esas, 2018/4113 Karar sayılı ve 30/10/2018 tarihli kararı ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile sadece değer kaybı bakımından inceleme yapılması gerektiği belirtilmiş olup, ikame araç sağlanmayan günlere ilişkin bedel talebinin reddine yönelik karar kesinleşmiştir. Bozma ilamına uyularak aldırılan bilirkişi raporunun incelenmesinde; raporun Yargıtay denetime el verişli ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,