Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1220 K.2023/2167

Taraflar arasında asıl davada itirazın iptali, karşı davada tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1. Davacı-karşı davalının temyiz istemi yönünden; miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre asıl dava yönünden reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 4.788,44 TL, karşı dava yönünden kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 1.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

2. Davalı-karşı davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemi yönünden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesinin birinci fıkrası atfıyla anılan Kanunun 348 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince temyiz yoluna başvuran davacı-karşı davalının talebi esasa girilmeden reddedildiğinden katılma yoluyla başvuran davalı-karşı davacının da temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.