Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1671 K.2022/3765

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sözleşmenin iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2022/801 Esas sayılı davaların reddine, birleşen 2001/805 Esas sayılı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm davacı-karşı davalılar ... ve arkadaşları vekilince duruşmalı, davacı-karşı davalı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde davacı-karşı davalılar ... vd. vekili Avukat ... ile davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmamış, ... mirasçısı ...'a çıkartılan tebligatın bila ikmal iade edildiği görüldü. Davacı-karşı davalı vekilinin duruşma talebinden vazgeçmesi nedeniyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı arsa sahipleri vekili asıl dava dilekçelerinde özetle, arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasında İstanbul 4. Noterliğinin 16.12.1992 tarih ve 35203 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı yüklenicinin inşaatı süresinde tamamlayamadığı gerekçesiyle sözleşmenin geriye dönük feshine, inşaatta gelinen aşama, inşaatın kapsamı, bölümlerin kişilere davalı tarafça satılmış bulunması karşısında 25/01/1984 gün ve 3/1 sayılı YİBK doğrultusunda bir kanaatin doğması halinde ise fesih isteklerinin ileriye dönük olarak kabulüne, davalının el atmasının önlenmesine, inşaatın tamamlanması için kendilerine izni verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2001/801 Esas sayılı dava dosyasında davalı arsa sahipleri vekili dava dilekçelerinde özetle, davalı yüklenicinin inşaatı tamamlamadığı halde inşaatta yapılan otoparkı davalılardan ...'e sattığını, otoparkın davalılar tarafından kullanılmaya başlandığını, sözlü uyarılara rağmen el atma ve yararlanmaya devam edildiğini belirterek el atmanın önlenmesine, şimdilik 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2001/805 Esas sayılı dava dosyasında davacı yüklenici ve yükleniciden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişiler dava dilekçelerinde özetle; yüklenici tarafından edimlerin yerine getirilmesine rağmen davalı arsa sahiplerinin tapu devri gerçekleştirmediklerini iddia ederek henüz kat irtifakı ve mülkiyeti kurulmamış olduğundan nizalı taşınmazın %40'lık diliminin müvekkili yüklenici ... ile yükleniciden noter satış vaadi ile dükkan ve büro alan diğer davacılar adına satın aldıkları dükkan ve büroların oranları dahilinde tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen 2001/801 Esas sayılı davaların reddine, birleşen 2001/805 Esas sayılı davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı arsa sahiplerinden ..., ..., ..., ..., ... ile ... vekilleri Av. ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.05.1960 gün 21/9 sayılı kararı uyarınca, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmakla lehine olan taraf için usulî kazanılmış hak oluşur.

Somut uyuşmazlıkta (kapatılan) Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2008/6195 Esas – 2009/397 Karar ve 20.01.2009 tarihli bozma ilamı ile arsa sahiplerinin fesih davasının açıldığı tarih itibariyle dava açmakta haksız olmadıklarından aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmalarının doğru olmadığı gerekçesiyle de kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde arsa sahipleri aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti hükmedildiği anlaşılmıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi tekrar yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.