Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1809 K.2022/3185

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı kooperatif vekili 15/11/2016 hakim havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş, temyiz harç ve masraflarını yatırmamıştır.

Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 2018/946 Esas, 2018/1018 Karar sayılı ve 16/03/2018 tarihli ilk geri çevirme kararı ile;

1-Davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2 maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıdaki bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermiştir.

16/03/2018 tarihli ilk geri çevirme kararı davalı vekiline tebliğ edilmiş ve dava dosyası tekrar Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 2018/4568 Esas, 2018/3621 Karar sayılı ve 08/01/2018 tarihli ikinci geri çevirme kararı ile;

16/03/2018 tarihli geri çevirme ve adli yardım talebinin reddine dair kararın davalı S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığı vekili Avukat ...’e tebliği çıkartılıp, 02/05/2018 tarihinde tebligat yapılmış ise de; adı geçen avukatın verdiği 14/05/2018 tarihli dilekçe ve mahkemenin 8. İcra Dairesiyle yaptığı yazışmalara göre 22/01/2018 tarihde davalı SS. ...

Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığının iflasına karar verilmiş olduğundan adı geçen avukata yapılan tebligat geçersiz olup, hukuki sonuç doğurması mümkün olmadığından; davalı S.S.

Kutay Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığının iflas idaresine 2. alacaklılar toplantısı yapılması beklenip, 2. alacaklılar toplantısı yapıldıktan sonra geri çevirme kararının oluşturulacak iflas masasına tebliğ edilip iflas edilip edilmemesine göre, geri çevirme kararındaki prosedür tamamlanarak dosyanın Dairemize gönderilmesi için ikinci kez mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir.

08/01/2018 tarihli ikinci geri çevirme kararından sonra Kayseri Genel İcra Dairesinin 2019/11 İflas numaralı dosyasında (Kayseri Kapatılan 8. İcra Müdürlüğünün 2018/1 iflas sayılı dosyası) 06/01/2022 tarihinde saat 14:00’da ikinci alacaklılar toplantısı yapılmıştır. İflas İdare Memurları ..., ..., ...’e, 06/06/2016 tarih ve 2016/179 sayılı mahkeme kararı ve Yargıtay 15. Hukuk Dairesi geri çevirme kararı 16/03/2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Tebliğlerden sonra dosya başkaca bir işlem yapılmadan temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 2018/946 Esas, 2018/1018 Karar sayılı ve 16/03/2018 tarihli ilk geri çevirme kararının sonuç kısmının 5. bendinde ‘’5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,’’ karar verilmiş olup, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı iflas masasınca itirazda bulunulmamış, adli yardımın reddine ilişkin karar kesinleşmiştir.

Bundan sonra 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca işlem yapılmak zorunda iken bu hususta hiçbir işlem yapılmaksızın dosyanın Dairemize temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda.

6100 sayılı HMK’nın geçici üçüncü maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması gerektiği, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı muhtıra olarak bildirileceği düzenlenmiştir.