Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1912 K.2023/1539

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

5594 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik gereğince Çubuk Belediyesinin davalıya yaptırmış olduğu Çubuk Atıksu Arıtma Tesisinin müvekkiline devredildiğini, Çubuk Belediye Başkanlığı tarafından Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/173 D.iş sayılı dosyası ile yaptırılan delil tespitinde eksik ve ayıplı işlerin belirlendiğini ve belediyece eksik ve ayıplı işler giderim bedelinin tahsili talebiyle açılan 2004/145 esas sayılı davada alacağın 246.754,16 TL olarak belirlendiğini, ancak mahkemece taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verildiğini, kararın kanun yollarından geçerek kesinleştiğini,

bakiye alacağın tahsili için yine dava dışı belediyece açılan 2014/113 esas sayılı davanın ise temyiz incelemesinde olduğunu, anılan Kanun gereğince Çubuk Belediyesi atık su arıtma tesisiyle ilgili alacakların müvekkiline devri yasal zorunluluk olduğundan bu davanın açıldığını belirterek 246.754,16 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; tesisin geçici kabulünün 2001 yılında yapıldığını, belediyenin işletme suyu vermemesi nedeniyle tesisin işletmeye alınamadığını, işletme ve kullanım hatalarından kaynaklanan sorumluluğun müvekkiline yükletilemeyeceğini, davanın kesin hüküm, olmadığı taktirde zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2020/303 Esas, 2020/841 Karar ve 23.12.2020 tarihli kararı ile özetle; dava dışı Çubuk Belediye Başkanlığı tarafından davalıya yaptırılan atık su arıtma tesisi inşaatı ile ilgili olarak eksik ve hatalı işlerin tespitinin Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/173 D.iş sayılı dosyası ile tespit ettirildiği, akabinde Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/145 Esas sayılı dava dosyası ile şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsili amacıyla açılan alacak davası sonunda Çubuk Belediyesinin toplam 246.754,16 TL alacağının bulunduğunun tespit edildiği, ancak taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiği,

iş bu dava ile fazlaya ilişkin hakların talep edildiği, davaya konu hakların 5594 sayılı Kanun uyarınca 10/04/2009 tarihli tutanak ile davacıya devredildiği, devir ile birlikte davacının devredenin haklarına halef olduğu, davaya konu işin 2001 tarihinde geçici kabulünün ve tesliminin yapıldığı, alacağın 5 yıllık zamanaşımı süresine tabii olduğu, davalı vekilinin süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda özetle; eldeki mevcut davada davacı ASKİ, Ankara Büyükşehir Belediyesi’nden ayrı tüzel kişiliğe sahip olması nedeniyle sözleşmeye konu atık su arıtma tesisinin tüm borç ve alacaklarıyla tarafına devredilmesi gerektiği, ancak Ankara Valiliği tarafından devrin yapılmadığı, buna dair talebin Valilikçe reddedildiği, red kararına karşı Ankara 15. İdare Mahkemesinin 2014/1614 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda mahkemece, Valiliğin 06.06.2014 tarih ve 8007 sayılı talebin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verildiği,

bu nedenle söz konusu mahkeme kararı ile davaya konu atık su arıtma tesisinde hak sahibi olunduğunun tespit edildiği ve zamanaşımı süresinin bu davaya göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını, süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusundaki gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk Türk Borçlar Kanunu’nun 470 inci maddesi, 5594 Sayılı Yasa’nın 1 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 5594 sayılı Yasanın 1. maddesi ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununa Ek Madde 2 eklenmiş olup, buna göre; birleşme, katılma veya geçici 2 nci madde gereğince büyükşehir belediyesi sınırlarına giren belediyelerin yürütmekte olduğu su, kanalizasyon, katı atık, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere bina, tesis, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Bu madde uyarınca Çubuk Belediyesi Başkanlığı, Ankara Büyükşehir Belediyesine katılmıştır.

Çubuk Belediyesi Başkanlığı tarafından, sözleşmeye konu atık su arıtma tesisi ile ilgili olarak, tespit edilen ve kesinleşen davada talep edilmeyen 236.754,16 TL’nin tahsili amacıyla Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesinin (bozmadan sonra) 2014/113 Esas sayılı davanın açıldığı, yargılama devam ederken Büyükşehir Belediyesi Kanununda yapılan değişikle davaya konu atık su arıtma tesisinin Ankara Büyükşehir Belediyesine devredilmesi nedeniyle Büyükşehir Belediyesinin davacı sıfatını aldığı ve yapılan yargılama sonunda mahkemece, zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve kararın kanun yollarında geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hukukî anlamda halefiyet, hak sahibi bir kimsenin yerine geçmektir. Daha açık bir ifade ile bir başkasının bir hakkına sahip olmak suretiyle o kimsenin yerine geçmektir. Halefiyet, hakkın süjesinin (hak sahibinin) değişmesini ifade eder. Ancak halefıyet yoluyla intikal eden alacağın durumunda ise herhangi bir değişiklik söz konusu olmaz. O alacağa ait zamanaşımı süresi işlemeye başlamışsa, devam eder.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ASKİ, kanun değişikliği sonucu sözleşmeye konu atık su arıtma tesisi üzerinde hak sahibi olup, bu hak sahipliğinin idare mahkemesince verilen kararla belli olduğu ve zamanaşımı süresinin buna göre değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş ise de.

TBK’nın 153 üncü maddesinde zamanaşımını durduran, 154 üncü maddesinde de zamanaşımını kesin nedenler düzenlenmiş olup, davacının iddiasının bu nedenlerin hiçbirisine girmediği, eser sözleşmesinde zamanaşımı süresinin, işin teslimi ile başlayacağı, söz konusu tesisin 2001 tarihinde geçici kabulünün yapılarak teslim edildiği, alacağın 5 yıllık zamanaşımı süresine tabii olduğu, davalı vekilinin süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunduğu anlaşıldığından,

mahkemece zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmamış olup, davacının temyiz itirazlarının belirtilen nedenlerle reddi gerekmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,