Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/1991 K.2023/2340

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece; İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu ... ile müvekkili banka arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, borcun ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını, borçlunun maaşı üzerine haciz konulduğunu, davalı borçlunun maaşından yapılan kesintilerin ilk sırada yer alan davalı ...'nin alacaklı olduğu dosyaya ödendiğini, davalı ...'nin alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasına ve davalı ...’a yapılan ödemelerin davalılardan tahsil edilerek müvekkili bankaya ödenmesine talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı borçlu ..., davalı ...’a borcu olduğunu, itibarının zedelenmemesi amacı ile icra dairesinde borcu kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davalı ...'a 80.000,00 TL borç verdiğini, karşılığında senet aldığını, davalının daha önce de davalıya borç verdiğini ve süresinde aldığını, bu kez alamayınca takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2015 tarihli ve 2014/730 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararıyla; muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklı üzerinde olduğu, davalının alacağının varlığını ve miktarını usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerektiği, bononun alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, davalıların alacağın muvazaalı olmadığına dair somut herhangi bir delil ibraz etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne davalı ...'ın alacaklı olduğu icra dosyasında yapılan maaş kesintilerinin davacıya alacağı oranında ödenmesine, bakiye kalması halinde davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 21.02.20218 tarihli ve 2015/9100 Esas, 2018/508 Karar sayılı kararıyla; maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemeyeceğini, bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19. (818 sayılı BK'nın 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile bu madde kapsamındaki genel ilkelere ve ispat usulüne uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 17.04.2019 tarih ve 2018/175 Esas 2019/114 Karar sayılı kararı ile; davalı borçlunun takipten çok kısa bir süre sonra icra müdürlüğüne giderek verdiği dilekçesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, alacaklı ...’ın yargılamada soyut beyanlar dışında alacağın muvazaalı olmadığına dair somut bir delil ibraz etmediği, davalı alacaklı ...'ın alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne davalının takibinin iptali ile alacaklı olduğu dosyaya yapılan maaş kesintilerinin davacıya alacağı oranında ödenmesine, bakiye kalması halinde davalıya ödenmesine, karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 15.09.2021 tarihli 2021/719 Esas, 2021/92 Karar sayılı ilamı ile; bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği, ispat yükünün davalı üzerinde bırakıldığı, takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar olmadığı davacının iddiasını ispata yarar dosyaya sunulmuş başkaca bir delilin de bulunmaması dikkate alınarak davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamına uyularak takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar olmadığı davacının iddiasını ispata yarar dosyaya sunulmuş başkaca bir delilin de bulunmadığı dikkate alınarak davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu muvazaalı senedin borçlunun müvekkili bankaya borçlanmasından sonra oluşturulduğunu, davalı borçlu ... diğer davalı ... ın kendisinin bankaya olan borcunu bildiğini ve aralarında yakın ilişki bulunduğunu açıkça ikrar ettiğini bu nedenle de takibin iptale tabi olduğunu, borçlu ...'in tebligat dahi çıkarılmadan İcra Müdürlüğü'ne dilekçe vererek borcu kabul ettiğini maaşına haciz konulmasına muvafakat ettiğini bildirdiğini, böylece takibin kesinleşmesi için gerekli usulü işlemlerin hızlandırdığını,

kendiliğinden İcra Müdürlüğü'ne verdiği dilekçenin haklı ve mantıklı bir nedenin bulunmadığı gibi hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, bu şekilde davalıların davacının alacağını sonuçsuz bırakmak ve zarara uğratmak kastıyla muvazaalı olarak maaş haczi yapıldığının açık olduğunu mahkeme kararının bozulması gerektiğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 106, 142. maddeleri

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,