Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2024 K.2022/3779

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, 22.12.2021 tarihli ek karar, davacı şirketin tasfiye memuru sıfatı ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirketin tasfiye memuru sıfatı ile ..., 02.09.2021 tarihli talep dilekçesi ile mahkemece şirketin ihyası için tarafına süre verildiği, İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2019/235 Esas sayılı dosyasında şirketin ihyasına karar verildiği,

kararın 18.11.2019 tarihinde kesinleştiği, bahse konu kararı Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne götürdüğünde kararda tasfiye memurunun olmaması nedeniyle şirketin ihyasını yaptıramadığını, yeniden İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.02.2021 tarih, 2020/216 esas, 2020/310 karar sayılı ilamı ile tasfiye memuru olarak atandığını, böylelikle şirketin ihyasını 19.02.2021 tarihinde yaptırdığını, bu işlemlerin uzamasından dolayı mahkemeye bilgi sunamadığını, ayrıca uzun süre cezaevinde infaz durumumu tamamlayıp tahliye olduktan sonra parasız pulsuz bir şekilde yaşamaya başladığını, bu nedenle çabuk hareket edemediğini,

dosyanın karara bağlanarak işlemden kaldırıldığı ve tarafına bilgi verilmediğini, bu nedenle dosyanın yenilenerek kaldığı yerden devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ... tarafından sunulan 02/09/2021 tarihli dilekçenin mahiyetinin işlemden kaldırılan dosyanın yeniden işleme alınmasına yönelik olduğu, dava dosyasının işlemden kaldırılmadığı, dosyamızdan verilen kararın taraflara tebliği ile temyiz başvurusu üzerine Yargıtay incelemesinden geçerek ve dilekçenin reddine karar verilerek onandığı anlaşılmakla dosyanın yeniden işleme konulması talebinin reddine karar verilmiş, ek karar davacı şirketin tasfiye memuru sıfatı ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 27.02.2019 tarihli, 2018/5518 Esas, 2019/836 Karar sayılı ilamı ile TTK’nın geçici 7. maddesi uyarınca şirketin terkin edildiği, davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirket veya kooperatiflerde bu maddenin uygulanamayacağına dair geçici 7/2. maddesi hükmü uyarınca şirketin ihyası için gerekli işlemlerin ikmali yönünde davacı tarafa süre verilip müteakiben şirketin ihyası sağlanıp gerekçeli kararın tebliği ile temyiz ve cevap süreleri beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen yetki üzerine İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/235 Esas, 2019/961 Karar sayılı ilamı ile şirketin dava dosyasındaki işlemlerin tamamlanması için ihyasına karar verildiği anlaşılmıştır. İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 10.01.2020 tarihli müzekkeresinde ise tescil için herhangi bir talepte bulunulmadığı bildirilmiştir.

Bu durumda dosya kapsamından, davacı şirketin ihya edildiği fakat sicile tescil edilmediği, sicile tescil ettirilmeden ve geri çevirme ilamı yerine getirilmeden Yargıtay’a gönderildiği, Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2020/231 Esas, 2020/875 Karar sayılı ilamı ile maddi hataya dayalı olarak temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu ilamın da vekaletnamesi geçerli olmayan vekil ile sicilden terkin edilip sicile ihya kararından sonra tescil ettirilmeyen şirketin eski sicil adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ve bu tebligatlar geçersiz olmasına rağen mahkemece geçerli sayılarak kararın kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 27.02.2019 tarihli, 2018/5518 Esas, 2019/836 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde şirketin ihyası Ticaret Siciline tescil ettirilip gerekçeli karar ile (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 2020/231 Esas, 2020/875 Karar sayılı ilamı usulüne uygun tebliğ edilmediğinden karar kesinleşmediğinden mahkemece talep kabul edilerek Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi’nin 27.02.2019 tarihli, 2018/5518 Esas, 2019/836 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde şirketin ihyasının sağlanması için talep edene yetki verilmesi gerekirken ek karar ile talebin reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; her ne kadar İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/235 Esas, 2019/961 Karar sayılı kararında “Geçici 7. maddeye göre ihya kararı verilen şirketin tasfiye haline gireceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığından tasfiye memuru atanmamıştır.

Ancak ihyanın sonuç doğurabilmesi için kararın tescil ve ilanı uygun görülmüştür.” gerekçesi ile ihya kararı verilip tasfiye memuru atanmasa da ihya kararı veren mahkemeden her zaman tasfiye memuru atanması talep edilebileceğinden talep edene İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2019/235 Esas, 2019/961 Karar sayılı dosyasında tasfiye memuru atanması ve ihya kararının tescili için yetki verilmesi,

tasfiye memuru atanıp ihya kararı tescil edildikten sonra tasfiye memuruna gerekçeli kararın tebliği ile temyiz ve cevap süreleri beklenildikten sonra karar temyiz edilir ise dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesinden ibarettir.

Açıklanan nedenlerle hatalı değerlendirme ile ek karar ile talebin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olmuş, ek kararın bozulması gerekmiştir.