Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2299 K.2023/2754

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı arsa sahibi vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, tarafına düşen bağımsız bölümleri davalı yüklenicinin süresinde teslim etmediği gibi binada eksik ve ayıplı işler olduğunu belirterek kira tazminatı ile eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİNİN İLK KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2014/522 Esas, 2015/560 Karar ve 08.12.2015 tarihli kararıyla; eksik ve ayıplı işler giderim bedeli yönünden 90.000,00 TL'nin, kira tazminatı yönünden ise 39.608,00 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

IV. BİRİNCİ BOZMA KARARI

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 2016/5199 Esas, 2019/1425 Karar ve 17.04.2019 tarihli kararı ile özetle; dava konusu edilen eksik ve ayıplı işlerin binanın ortak alanlarına ilişkin olduğu, her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerler üzerindeki eksik ve ayıplı işler bedelinden davacı arsa sahibinin ancak kendi hissesine düşen bedeli isteyebileceği; ayrıca arsa sahibine sözleşme gereği isabet eden 4 no.lu bağımsız bölümün de teslim süresinden önce satış suretiyle üçüncü bir kişiye devredildiği anlaşıldığından,

ortak alanlardaki eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin teslim tarihi itibariyle piyasa rayiçlerine göre ve davacı hissesine isabet eden miktar esas alınarak belirlenmesi, 4 no.lu bağımsız bölüm yönünden de gecikme tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ SON KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2020/149 Esas, 2021/383 Karar ve 29.12.2021 tarihli kararı ile eksik ve ayıplı işler giderim bedeli yönünden 25.264,00 TL'nin, gecikme tazminatı yönünden ise 24.518,00 TL'nin davalıdan tahsiline, davacının 4 no.lu bağımsız bölüm yönünden gecikme tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı yüklenici asil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı yüklenici, 3 no.lu bağımsız bölümü davacının 14.01.2014 tarihinde sattığını, bu nedenle eksik işler bedeli ile kira tazminatına hükmedilmesinin yanlış olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca kira tazminatı, eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6098 Sayılı TBK’nın 125/1 inci maddesi, 4/2/1959 tarih ve 1959/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davalı yüklenici, 3 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından satılması nedeniyle eksik ve ayıplı iş giderim bedeli ile kira tazminatına hükmedilmemesi gerekçesiyle kararı temyiz etmiş ise de; bu hususun bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği, davacı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığı gibi davalı yüklenici 22.01.2021 tarihli dilekçesinde, davacı arsa sahibine 4 ve 5 no.lu bağımsız bölümlerin kaldığını belirttiğinden temyiz itirazları yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

3. Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı yüklenicinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı yüklenicinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,