Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2368 K.2023/684

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, kooperatifçe inşa konutlardan 13 adedinin orman alanında kaldığının tespit edilmesi üzerine konutların yıkıldığını, müvekkilinin konutunun ise henüz yıkılmadığını, ancak konutunun yıkılma ihtimalinin bulunduğunu ve bu zararlara kooperatif yönetiminin sebebiyet verdiğini, konutları yıkılan üyelere yeni arsa alınıp konut inşasına ve zararlarının ödenmesine genel kurulca karar verildiğini, ancak evi henüz yıkılmayan müvekkilinin bu güvenceden de yoksun kaldığını ileri sürerek, tahsis edilen konutun orman alanında

1

kalması ihtimaliyle oluşan muarazanın, rayiç konut bedeli ya da arsa verilmesi suretiyle giderilmesini, davadan sonra konutun yıkılması halinde kira bedelinden yararlandırılmasını, talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının villasının orman alanında kalmadığını, villası hakkında müsadere ya da yıkım kararı verilmediğini, meydana gelmeyen bir zarardan dolayı müvekkilinin sorumlu tutulmasının ve kira bedeli talebinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2010/312 Esas, 2013/724 Karar sayılı kararıyla; davacının davalı kooperatif üyesi olduğu, yıkılan konutlar arasında davacının konutunun bulunmadığı, henüz meydana gelmeyen bir zarardan dolayı davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2010/312 Esas, 2013/724 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 23.01.2015 tarih ve 2014/4210 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile davaya konu konutla ilgili davacı, davalı yada davalı yöneticileri hakkında orman alanını işgal ve faydalanma suçundan açılan ceza davası olup olmadığının araştırılarak, varsa bu dosyanın da celbi ile derdest dosya ile bağlantılarının bulunması halinde sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, ceza dosyasında davacıya ait konut hakkında müsadere kararı verildiği,bu kararın Yargıtay denetimi sonrası kesinleştiği, satıcının söz konusu zapttan sorumlu olduğu gerekçesiyle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle belirlenen 37.166,98 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kira yönünden ise dava konusu taşınmazın halen davacı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle kira talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; taşınmaz hakkında verilen bir müsadere kararının olmadığını, ceza dosyasında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğini, bozma sonrası ıslahın mümkün olmadığını, kararın bozulması gerektiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

2

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kooperatif üyeliği nedeniyle tahsis edilen konutun orman alanında kalması ihtimaliyle oluşan muarazanın, konutun iadesi karşılığında, rayiç konut bedeli ya da arsa verilmesi suretiyle giderilmesi ile davadan sonra konutun yıkılması halinde kira bedelinden yararlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri., Türk Borçlar Kanunu 214 nci maddesi, 217 nci maddesi,

3. Değerlendirme 1.Davalının temyiz isteminde belirttiği karar verilmesine yer olmadığına dair kararının aynı taşınmaz için önceden yargılama yapılan ceza dosyasından sonradır. Bu nedenle taşınmaz üzerinde müsadere kararı olmadığı iddiası isabetli değildir.

2.6100 sayılı HMK'nın ıslaha ilişkin bölümünde 7251 sayılı kanunun 18.maddesi ile 22/7/2020 tarihli değişiklik sonrası, bozma sonrası ıslah mümkün olduğundan davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazına itibar edilmemiştir.

2.Dairemizce yeniden yapılan incelemede; temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,