Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/2853 K.2022/3100

HMK 362/1-a maddesi ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi uyarınca 2020 yılı için Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 107.090 TL Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup, temyiz edilemez. Somut olayda, davacının alacak miktarı anılan miktarın altında olması nedeniyle 13.04.2022 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz eden yönünden kesinlik sınırı altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi temyiz dilekçesinin reddine karar verir ve 344'üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder (HMK 346/1 ve 366).

Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtaya gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın, Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebilir.

Bu İçtihadı Birleştirme Kararı HUMK hükümleri nedeniyle verilmiş olsa da, HMK’daki benzer düzenlemeler de aynı yorum ve sonucu doğurduğu için, HMK hükümlerine göre temyiz yönünden de uygulanması gerektiğinden, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.