Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3280 K.2022/5788

Asıl dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, karşı dava ise gecikme tazminatına ilişkindir.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ile tescili istemine ilişkin asıl davanın, yargılama sürecinde harç yatırılmadığından açılmamış sayılmasına karar verilmiş, bu karar davacı tarafından temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir.

Karşı davada davacı vekili, karşı davalı yüklenici ile müvekkili arasındaki Antalya 7. Noterliğinin 18/05/1995 tarihli sözleşmesine göre karşı davalı yüklenicinin inşaatı süresinde bitirmediğini ve müvekkiline düşen bağımsız bölümleri teslim etmediğini, sözleşmeye göre gecikilen her ay için rayiç kira bedeli ödeneceğini, ıslahla belirlenen 414.570,00TL gecikme tazminatının karşı davalıdan tahsilini, karşı davanın kabulünü talep etmiştir.

Yerel mahkemece dosya kapsamında verilen ilk kararda, taraflar arasındaki sözleşmede gecikme tazminatının düzenlendiği 5. maddesinde gecikme tazminatının en çok 6 ay süreceğinin kararlaştırıldığı gerekçesi ile davanın 9.240,00TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş , ilk karar karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen ilk hüküm, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 2012/3370 Esas 2013/763 Karar sayılı ve 12/02/2013 günlü ilamı ile sözleşmede belirtilen 6 ayın dairelerin teslimi gereken süre olduğunu ve teslime kadar gecikme tazminatı talep etmeyi engelleyecek bir süre olmadığını, karşı davacının bu süreyle bağlı olmaksızın teslim tarihine kadar gecikme tazminatı isteyebileceği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı yerel mahkemece direnme kararı verilmiş, bu ikinci kararın da karşı davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2014/23-1004 Esas 2016/763 Karar sayılı ve 08/06/2016 günlü kararı ile yerel mahkeme kararını bozarak, karşı davacı arsa sahibinin 6 aylık ek süre ile bağlı kalmaksızın , inşaatın teslim tarihine kadar ifayı ve kira tazminatı isteyebileceğini belirtmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece , inşaatın teslim tarihi olan 18/10/1998 ile karşı dava tarihi olan 03/12/2007 tarihi arasında geçen sürede arsa sahibine düşen 2 dükkan 23 bağımsız bölüm için hesaplanan 812.342,70TL’den taleple bağlı kalınarak davanın, 414.570,00TL üzerinden kabulüne karar verilmiş, yerel mahkemece verilen hüküm karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen hüküm, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2021/2602 Esas 2022/2087 Karar 13/04/2022 günlü ilamı ile onanmış, onama kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya kapsamında karşı davalı vekilince, kat karşılığı inşaat sözleşmesine konu dükkan ve bağımsız bölümler için fiili teslim iddiasında bulunulmuş, yerel mahkemece söz konusu bağımsız bölümler için abonelik tarihlerini gösterir ilgili belgeler celp edilmiştir. Dosya kapsamına alınan abonelik tarihlerine göre karşı dava tarihinden önce söz konusu 2 dükkan ve 23 bağımsız bölüm için elektrik ve su abonelikleri yapılmış olup, fiili teslime yönelik bu tarihler dikkate alınmaksızın, karşı dava tarihine kadar gecikme tazminatı hesaplanmıştır.

Gecikme tazminatının abonelik tarihleri ve fiili teslimi gösterir belgeler dikkate alınarak hesaplanması gerekirken, inşaatın teslim edilmesi gereken tarihten, karşı dava tarihine kadar hesaplanması yanlış olup bozmayı gerektirmektedir. Bu itibarla, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.