Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3352 K.2022/3824

Şikayetçi vekillerince, ilk derece mahkemesinin görevsizlik kararına karşı istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile mahkemenin görevsiz olması nedeniyle görev dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen karara yönelik temyiz isteminde bulunulmuş ise de, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a/4. maddede mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması halinde bölge adliye mahkemesinin,

esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Yine HMK'nın 362/1-c maddede ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki görev ve yetki uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı görevli veya yetkili mahkemeye gönderebilme yetkisini de taşıyan kesin karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle yasada görev ve yetki hususunun en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözülmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden görev ve yetki hususunu inceleyen bölge adliye mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulması mümkün değildir.