Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/3837 K.2023/4115

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müflis şirketle müvekkili arasında imzalanan genel kredi sözleşmeleri nedeniyle müvekkilinin müflis şirketten alacaklı olduğunu, müflis şirket hakkında İstanbul 37. İcra Müdürlüğünün 2012/19851 Esas sayılı dosyasıyla takip başlatıldığını, takibini kesinleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.786.366,90 TL' nin müflisin masasına kayıt ve kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... idaresi cevap dilekçesinde; iflas kararının temyiz edilmiş olması nedeniyle henüz kesinleşmediğini, davacı alacaklının alacak kayıt başvuru sırasında sunduğu belgelerin incelendiğini ve alacağın kabulünü gerektirir kesin nitelikte belgelere rastlanmadığını, alacağın varlığı ile miktarının yargılamayı gerektirdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı şirketin kullandığı nakit krediler nedeni ile davacı bankanın 6.852.720,05 TL asıl alacak, 10.894.201,78 TL faiz ve 544.710,09 TL BSMV olmak üzere 18.291.631,91 TL alacağı bulunduğu, borca karşılık ödeme yapılmadığı, davacı icra masraf ve vekalet ücreti de talep ettiğinden iflas tarihinde yürürlükte olan 2014 yılı A.A.Ü.T. uyarınca 18.291.631,91 TL alacak için resen yapılan hesaplamaya göre 247.616,32 TL icra vekalet ücreti ve İstanbul 37. İcra Müdürlüğü'nden gelen kapak hesap tablosundan 362,20 TL icra masrafı bulunduğu,

icra vekalet ücreti ile icra masrafı eklendiğinde davacının alacağının 18.539.610,43 TL olduğu davacının talep ettiği 679.691,63 TL masraf ile 977.309,11 TL vekalet ücreti bakımından ise davacı vekili dava dilekçesinde ve iflas başvurusunda sadece İstanbul 37.icra Müdürlüğünün 2012/19851E., sayılı dosyasına delil olarak dayandığı, tahkikat aşamasının sonunda verilen mehil üzerine icra dosya numaralarının bildirildiği,

davalı vekilinin iddianın genişletilmesini ve yeni delil sunulmasına muvafakat vermediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının alacağı olan 18.539.610,43 TL'nin davalı müflisin iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili bankanın kredi alacaklarının tahsili amacıyla banka tarafından açılmış veya açılacak dava ve takiplerin yargı harçlarından muaf tutulduğunu, müvekkili bankanın müflis şirketten 6.852.720,00 TL asıl alacak, 11.643,802,60 TL faiz 632.843,52 TL BSMV, 679.691,53 TL masraf ve 977.309,11 TL vekalet ücreti olmak üzere toplam 20.786.366,90 TL alacağının bulunduğunu, masraf ve vekalet ücretinin mahkemece dikkate alınması gerekirken dahil edilmediğinin belirtildiğini, bilirkişi raporunda faizin eksik hesaplandığını, masraf ve vekalet ücretine hiç yer verilmediğini, hükme esas alınan raporun eksik incelemeye dayandığını istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunun 195.maddesinde iflasın açılmasının müflisin borçlarını muaccel kılacağı, iflasın açıldığı güne kadar işlemiş faiz ile takip masraflarının asıl alacağı ilave edileceği, davalı müflisin kullanmış olduğu kredilerden dolayı iflas tarihinden önce kat ihtarı ile başlatılan süreç sonrasında borçlu müflis şirket hakkında icra takipleri başlatıldığı, icra takiplerinin kesinleştiği, daha sonraki aşamada davalı şirket hakkında iflas kararı verildiği, bilirkişi tarafından kayıt ve belgeler üzerinden davacı banka alacağı ve alacağın ferilerinin ayrıntılı şekilde hesaplandığı,

davacının talep etmiş olduğu masraf ve vekalet ücreti alacağına dair belge sunulmadığı, mahkemece bu alacak kalemlerine dair açıklanma talebi üzerine ise davacı banka tarafından icra dosya numaralarının bildirildiği, davalı vekili tarafından söz konusu yeni delil ibraz edilmesine muvafakat edilmediği, bu durumda mahkemenin bilirkişi raporu ile tespit edilen alacağa yönelik kayıt kabul kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, alacağın iflas masasına kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 195 nci ve 235 nci maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,