Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/4776 K.2023/2639

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 13.555,27 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.11.2015 tarih ve 2015/512 E., 2015/940 K. Sayılı kararı ile hizmet alım sözleşmesinin 22. maddesi gereğince, işçilerin hak ve alacaklarından yüklenicinin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 23. (Kapatılan) Hukuk Dairesi'nin 01.06.2020 tarih ve 2019/651 Esas, 2020/1831 Karar sayılı kararı ile yüklenicilerin kıdem tazminatının tamamından işçiyi çalıştırdıkları dönemle orantılı olarak işverene karşı sorumlu oldukları dikkate alınmadan ödenen bedelin tamamından davalının sorumluğuna karar verilmesi doğru görülmediği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş yeri devri ile birlikte devreden işverenin devir anında mevcut olan işyerine ilişkin tüm hak ve borçları devralan işverene geçeceğini, idarenin ödediği meblağın tamamını talep edebileceğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; işçinin müvekkilinin yanındaki çalışma süresinin 24 gün olduğunu, faiz hesabı yapılmasının hatalı olduğunu, vekalet ücreti ve icra vekalet ücretinin hesaba katılmasının yanlış olduğunu, bilirkişinin hesaplaması gerekenin işçilik alacakları olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminata ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; hükme esas alınan raporda iş mahkemesinde hüküm altına alınan vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile icra vekalet ücretinin yüklenicinin işçilik alacak miktarına göre oranlama üzerinden hesaplama yapılmaksızın tamamının hesaba dahil edildiği anlaşılmıştır.

İcra dosyasına ödenen 13.555,27 TL den işçilik alacakları ve faizleri toplamı olan 10.374,62 TL nin mahsubu ile bakiye 3.180,65 TL vekalet ücreti, yargılama gideridir.

Belirtilen kalemler yönünden davalının sorumlu olduğu miktar ise işçilik alacakları miktarına göre oranlama yapılarak, işçinin toplam işçilik alacağı (10.374,62 TL) ile davalının sorumlu olduğu alacak miktarı 2.091,23 TL oranlandığında (2.091,23 TL x 100 / 10.374,62 TL=) %20,15 x3.180,65 TL= 640,90 TL olarak hesap edilmelidir.

Sonuç itibarıyla, davacının rücuen talep edebileceği ve davalının sorumlu olduğu miktar 2.091,23 TL + 640,90 TL = 2.732,13 TL olduğu gözetilerek bu miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmesi doğru olmamıştır.

3. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile kararının "HÜKÜM" bölümünün "1" numaralı bendinde bulunan "5271,88" ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "2.732,13 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,