Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/5026 K.2024/1718

1-İlk derece mahkemesince, davacının kesinleşen mahkeme kararında hüküm altına alınmayan faiz alacağının davalıdan tahsilini talep ettiği, asıl alacağın zaman aşımına uğramaması halinde bu alacağa bağlı faiz alacağının da talep edilebileceği, asıl alacağın vekaletsiz iş görmeden kaynaklı olduğu ve 10 yıllık zaman aşımına tabi olduğu, bu haliyle temerrüt tarihi olan 24/04/2014 tarihi ile dava ve ıslah tarihi arasında 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolmadığı, davacının kesinleşen mahkeme kararıyla hüküm altına alınmayan faiz alacağına yönelik talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; TBK’nın 131. maddesi gereğince asıl alacağın ifası henüz gerçekleşmeden faize ilişkin bu dava açılmış olduğundan faize ilişkin dava açılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.