KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2022/5160 E., 2024/1057 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2024
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/313 E., 2022/62 K.
- Hüküm/karar
- Esastan Red
- İlk derece mahkemesi
- Büyükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/41 E., 2019/32 K.
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi nedeniyle tapu iptal ve tescil isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshi nedeniyle tapu iptal ve tescil davasında davalının M.K. 2. maddeden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından; davalının kesinleşen mahkeme kararıyla feshine karar verilen kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında dava dışı yüklenci şirkete avans olarak devri yapılan tapu payını yükleniciden satın alan dava dışı 3. kişiden satın alan kişi olup, davayla talep edilen bağımsız bölümü davacı arsa sahibine iade etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davacı ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin Büyükçekmece 2 AHM’nin 2007/362 E sayılı dosyasında geriye etkili olarak feshine karar verildiği, davalının yükleniciden tamamlanmamış bağımsız bölümü satın aldığı bu durumda iyi niyetli sayılamayacağının anlaşılmasına göre davalı vekilinin, davalının M.K. 2. madde hükmünün göz önünde bulundurulması gerektiğine dair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2022/5160, K. 2024/1057, 24 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama