Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/5220 K.2024/1581

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan teminat mektubunun iptâli, birleşen 2010/641 Esas ve 2019/640 Esas sayılı davalar, iş bedelinin tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptâline ilişkin olup, yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarihli, 2016/5466 Esas, 2017/1822 Karar sayılı bozma ilamına uyularak asıl dava yönünden; davanın reddine, birleşen 2010/641 Esas sayılı davanın kabulüne, bozma ilamından sonra açılan ve asıl dava ile birleşen 2019/640 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki davada, birleştirilen İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/640 Esas dosyasının Dairenin bozma kararından sonra, asıl dava ile birleştirildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 166. maddesinin birinci fıkrasında; "Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar diğer mahkemeyi bağlar" hükmüne yer verilmiştir.

Dosyaların birleşmesi halinde, ilk dosya Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra henüz kanun yolları aşamasına gelmemiş yeni bir dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dosyanın “İstinaf” yoluna tabi olmadığı açıktır.

Ne var ki, birleştirilen İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/640 Esas sayılı dosyası yönünden karar tarihi 06/10/2020 olup, bu karar ile ilgili daha önce Yargıtayın bir denetimi de söz konusu olmadığından, anılan kararın ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davaların birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmedikleri gözetilerek, ''İstinaf'' yoluna tabi olduğu anlaşılan birleştirilen İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/640 Esas sayılı dosyasının tefrik edilerek istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, asıl dava dosyası ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, birleştirilen İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/640 Esas sayılı dosyasının, dosyadan tefrik edilerek istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi, tefrik işlemi sonrası asıl dava bakımından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesinden ibarettir.