Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/580 K.2023/154

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı iş sahibi vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında ... mağazasının dekorasyon işlerinin yapılması hususunda 185.000,00 TL bedel karşılığında anlaşma yapıldığını, bu anlaşma kapsamında davalı ...'a 01/06/2016 tarihinde 20.000,00 TL, 24/06/2016 tarihinde ise 80.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL para gönderildiğini, para gönderiminden sonra mağazanın açılması hususunda yapılan anlaşmanın ... yetkilileri tarafından iptal edildiğini, bu nedenle herhangi bir dekorasyon işi yapılmamasına rağmen, davacı tarafından gönderilen paranın iade edilmediğini ileri sürerek 100.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; ödemenin davalı ...’a yapılması nedeniyle şirket açısından davanın husumet nedeniyle reddi gerektiği, davacı tarafından işletilen/ işletilecek ... ve ... markalı 2 adet mağazanın dekorasyon, tadilat ve mobilya işleri için anlaşma yapıldığını, ... mağazasının iş bedelinin 100.000,00 TL + KDV, ... mağazasının iş bedelinin ise 85.000,00 TL + KDV olduğunu, davacı tarafından gönderilen paranın ... mağazasının dekorasyon işleri bedeli olduğunu, işin yapılıp teslim edildiğini, ... mağazası için de davalı tarafından 40.000,00 TL masraf yapılmış olmasına rağmen bu sözleşmenin davacı tarafından feshedildiğini, davalının davacıdan bu açıklamalar kapsamında 60.000,00 TL daha alacağının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.01.2020 tarih ve 2017/159 Esas, 2020/28 Karar sayılı kararıyla; akdi ilişkinin varlığı halinde sözleşmenin kapsamı ve teslim olgusunun tanık beyanları ile kanıtlanabileceğinin kabul edildiği, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, davacı tarafça davalı ...'a gönderilen bedellerin banka dekontunda, sadece dekorasyon bedeli yazılı olduğu, başka bir açıklama bulunmadığı, açılacak olan ... Mağazasına ilişkin bir belirtme yapılmadığı, davalının çalışanlarının beyanlarından iki ayrı mağazada iş yapıldığının anlaşıldığı, bu haliyle davacının gönderilen 100.000,00 TL'yi ... mağazasının dekorasyon işleri için gönderdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda özetle; herhangi bir dekorasyon işi yapılmamasına rağmen ödenen iş bedelinin iade edilmediğini, davalının ödenen bedelin davacının eşine ait olan ... mağazasına ilişkin olduğunu iddia ettiğini, bu mağazanın davacıya ait olmadığını, davalının işin yapıldığına dair tanık beyanları ve nerede çekildiği belli olmayan birkaç fotoğraf haricinde delil ibraz edemediğini, her ne kadar davalı, davacının göndermiş olduğu paranın başka bir işe ilişkin olduğunu iddia etmiş ise de buna dair somut delil ortaya koyamadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge adliye mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusundaki gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözlü eser sözleşmesi uyarınca ödenen iş bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanununun 470'nci maddesi, 6100 Sayılı HMK’nın 188 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İkrardan söz edilebilmesi için, taraflardan birisinin bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gerekir. İçeriği itibariyle ikrar ya basit (adi), ya vasıflı (mevsuf) ya da bileşik (mürekkep) nitelikte olabilir. Vasıflı ikrara, gerekçeli inkâr da denilmektedir. Vasıflı ikrarda, karşı tarafın ileri sürdüğü maddi vakıanın varlığı kabul edilmekle birlikte, onun hukuki niteliğinin (vasfının) ileri sürülenden başka olduğu bildirilir. Davacının dayandığı asıl vakıa ile davalının hukuki niteliğini değiştirip ekleme yaparak ikrar ettiği vakıa arasında bağ vardır, bu eklenen vakıa, asıl vakıa ile aynı anda ya da daha önce doğar.

Somut olayda, davalı tarafça 100.000,00 TL’nin alındığı kabul edilmekle birlikte, bu paranın, davacının iddia ettiği gibi ... mağazasının dekorasyon işleri için alınmadığı, ... mağazasının dekorasyon işleri için alındığı savunulmaktadır. Niteliği itibariyle vasıflı (gerekçeli) ikrarın söz konusu olduğu bu durumda, paranın ... mağazası dekorasyon işleri için verildiğini ispat yükümlülüğü davacı tarafta olup, mahkemece de isabetli olarak ispat yükü davacıya yükletilmiştir. Davacı tarafça da herhangi bir açıklama olmadan yapılan banka ödemesinin ... mağazası dekorasyon işleri için yapıldığı ispat edilemediğinden, davacının temyiz itirazları yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370'nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,