Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/672 K.2023/1706

Taraflar arasında tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının kooperatifin eski yönetim kurulu başkanı olduğunu, görev süresinin 2015 yılında yapılan genel kurulu seçimleri ile sona erdiğini, davalının görev süresinin sona erdiği ve temsil yetkisi kalmadığı halde, kooperatifin bankalardaki hesabından para çektiğini, görevde olduğu süre içerisinde şahsi olarak çektiği kredinin borcunu kooperatif hesabından ödediğini ileri sürerek davalının çekmiş olduğu paranın çekildikleri tarih itibariyle yasal faizi ile davalıdan tahsiline, şahsi olarak çektiği kredi ödemesinin kooperatif hesabından aldığı tarih itibariyle yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, sorumluluk için bir genel kurul kararının alınmadığını, esasa ilişkin olarak da iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça yönetim kurulu üyesi olan davalı aleyhine sorumluluk davası açılabilmesi için alınmış bir genel kurul kararı sunulmadığı, verilen kesin süre içinde de bu eksiklik giderilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın eski yöneticiye karşı açılan sorumluluk davası değil; haksız fiilden kaynaklanan alacak davası olduğunu, davalı aleyhine Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/162 E sayılı dosyası ile görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığını ve suçun zimmet suçu olması ihtimali nedeniyle görevsizlik kararı verildiğini, 11.05.2018 tarihli beyan dilekçelerinin ekinde 2016 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağının sunulduğunu, tutanağın 10/f maddesi ile davalının görevi sona erdikten sonra bankadan çektiği paranın tahsiline ilişkin karar alındığını, gerekçenin aksine genel kurul kararının bulunduğunu, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kooperatif tarafından açılan sorumluluk davasının görülebilmesi, genel kurul tarafından bu yönde bir karar alınmasına bağlı olduğu, kooperatifin 2016 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağının 10 ncu maddesinde iş bu davaya konu edilen 25.000,00 TL nin tahsiline yönelik dayanakları açıklanmış bir karar bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplere ek olarak AAÜT m. 7/2 gereğince davalı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin 2.180 TL yi geçmeyeceğini, davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kooperatif eski yöneticisinin sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 62 ve 98 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 nci maddeleri,

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, istinafta ileri sürülmeyen hususların temyiz yargı yolu aşamasında ileri sürülemeyeceğinin tabi bulunmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,