Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1019 K.2023/4140

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili dava dilekçelerinde; davalı ile takip borçlusu arasındaki ticari ilişkinin muvazaalı olduğunu, müvekkilinin alacağının tahsilini engellemek amacıyla fatura düzenlediklerini, sıra cetvelinde davalıya pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek, asıl davada 04.04.2019 tarihli sıra cetvelinde, birleşen davada ise 04.07.2019 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini, bu talebin kabul edilmemesi halinde garameten paylaştırma yapılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde, sıra cetvellerinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, davalının ticari defterlerinin kapanış tasdiki bulunmadığından lehine delil olarak kabul edilemeyeceği, davalının takip dosyasında ödeme emirinin, borçlunun iki gün önce değiştirdiği yeni adresine APS yoluyla tebliğe çıkarılması,

borçlunun 2018 yılı sonu itibariyle toplam 271.560,30 TL borcu bulunmasına ve bu borç ödenmemiş olmasına rağmen, 2019 yılında davalı tarafından, bir hafta arayla, yüklü miktarda mal verilerek takibe konu faturaların kesilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tüm bu nedenlerle, borçlu ve davalının, davacı alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla muvazaalı olarak takip başlattıkları kanaatine varıldığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulü ile sıra cetvellerinde davalıya ayrılan payın, eldeki dosyada hükmedilecek yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere, davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ticari defterlerin kapanış tasdiklerinin yapılmamasının delil olarak nitelendirilemeyeceği anlamını taşımadığını, defter’i kebir kayıtlarının, yevmiye ve envanter defterleri ile uyumlu olduğunu, takip borçlusunun MERNİS adresine tebligat çıkartıldığını, tebilgatın usul ve yasaya uygun olduğunu, mahkeme gerekçesinde borçlu kişiye bir hafta arayla yüklü miktarda mal verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilmiş ise de müvekkilin firmanın tarım ürünleri ticareti yaptığını, söz konusu rakamların bu piyasada düşük miktarlar olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davalara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesinde dile getirdiği hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, muvazaa iddasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile İcra ve İflas Kanununun 142 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,