Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1025 K.2024/4950

1- İlk Derece Mahkemesince, itirazın iptali davasında davacı tarafın son hakedişten dolayı 257.205,38 Türk Lirası alacağı bulunduğu tespit edilmiş ise de davalı tarafın gecikme cezası alacağının tutarının bu tutarın üzerinde olduğu, davalı tarafın cezai şart alacağını davacı tarafın hakediş alacağından mahsup etmekte ve takibe itirazında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesi hükmünün Türk Borçlar Kanunu'nun 179/2 maddesinde düzenlenen "ifaya ekli ceza" niteliğinde olduğu, madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, gecikme cezasının istenebilmesi için sözleşmede açıkça kararlaştırılmış olmadıkça gecikmiş ifanın çekincesiz olarak kabul edilmemesi gerektiği, işin davacı taşeron tarafından teslim edildiği, bununla birlikte davalı yüklenici ortaklık tarafından iş teslim alınırken ihtirazi kayıt konulmadığı,

bu durumda davalı iş sahibinin cezai şartı isteme hakkının düştüğü davacının bakiye hakediş alacağının 257.205,38 Türk Lirası olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalıların icra takibine yaptıkları itirazlarının kısmen iptali ile takibin 257.205,38 Türk Lirası asıl alacak ve 412,23 Türk Lirası işlemiş faizi ile birlikte devamına fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının bakiye hakediş alacağının 257.205,38 Türk Lirası olduğu, sözleşmede belirlenen gecikme cezasının ifaya ekli ceza niteliğinde olduğu, işin davacı taşeron tarafından teslim edildiği, bununla birlikte davalı yüklenici ortaklık tarafından iş teslim alınırken ihtirazi kayıt konulmadığı için ceza-i şartı isteme hakkının düştüğü anlaşılmakla taraf vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.